‍

ای سرو بلند من، ای مونس تنهایی!
آکنده شوم از عشق،دریک شب رؤیایی

یک دم بنشین با من،در جام‌خیال من
تاخلق بداند که ، باعشق ،تو می آیی

مهرتوشود هر دم،آکنده به بوی عشق
تا مهر تو را دارم در عالم رسوایی!

گربوسه زنم‌بر تو،بر صورت زیبایت
نازل شود آن آیه،در اوج به زیبایی!