خود را به خدا بسپار، وقتی که دلت تنگ است

خود را به خدا بسپار، وقتی که دلت تنگ است
وقتی که صداقتها ، آلوده به صد رنگ است





خودرابه خدابسپارچون اوست که بی رنگ است
چون وادی عشق است او چون دور ز نیرنگ است






خود را به خدا بسپار آن لحظه که تنهایی
آن لحظه که دل دارد ،از تو طلب یاری





خود را به خدا بسپار ، همراه سراسر اوست
دیگر تو چه میخواهی ؟! بهر طلبت از دوست





خود را به خدا بسپار، آن لحظه که گریانی
آن لحظه که از غمها ، بی تابی و حیرانی




خود را به خدا بسپار، چون اوست نوازشگر
چون ناز تو میخواهد ، او را ز درون بنگر