سلام امروز خیلی دلم برای مدرسمون تنگیده خیلی بی وقته این

سلام امروز خیلی دلم برای مدرسمون تنگیده خیلی بی وقته این دلتنگی
چهار نفر بودم شدیم شیش نفر بعدش شدیم هفت نفر دوباره اومدیم پایین شدیم همون چهار نفر
یه رو خیلی با هم دعوا میکردیم یه روز خیلی با هم خوب بودیم
هفت نفری که بودیم یه اشتباهی کردیم که یادمه مثل زالو افتادیم به جون دوستیمون انقدر مک زدیم انقدر مثل برج زهرمار از بالا بهش نگاه کردیم که فکر کردیم خودمون خیلی گنده ایم همه واسمون ریزن اما نمیدونستیم که همه ما ها رو از پایین نگاه میکنن اونا هم خودشونو بزرگ میبینن ما رو ریز
بعد مثل چهار تا بچه ی ادم رفتیم معذرت خواهی خودمون دوستیمون رو ساختیم خودمون خرابش کردیم
حالا شدیم چهار تا دختر که هر کدوممون هم چهار تا برج مختلف ساختیم انقدر رفتیم بالا که پایینا رو یادمون رفته ولی همیشه بالا میمونیم
ولی کنارش خیلی خندیدیم من چند بار حرف دلم رو بلند زدم شاید دوستان یادشون بیاد
اخرین روز هم اب بازی کردیم
یه عالمه بستنی خوردیم
یه عالمه از هم دیگه ایراد گرفتیم
ولی میرزایی همیشه نقش داشت اونم نقشه اصلی
یه بار هم برای دوتا از همون هفت نفر کادو گرفتیم که ماشالا انقدر مهربون بودن که حداقل نخواستن یادگاری بمونه اومدن دادن به خودمون
ولی اخرش تمام این دوستی ها بدون چرا و چونه تموم میشه
نوکر همه دوستان ولی همون سه نفر ن بقیشون