.

.
"چقدر این متن زیباست"
ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﻣﯿﮕﻮﯾم...
ﺯﻧﺪﮔﯽ در نگهم گلزاریست...
ﻭ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻗﺎﻣﺖ ﭼﻮﻥ ﻧﯿﻠﻮﻓﺮ...
ﺷﺎﺧﻪ ﯼ ﭘﺮ ﮔﻞ این گلزاری...
ﻣﻦ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﯾﮏ ﺧﺮﻣﻦ ﮔﻞ میبینم...
ﮔﻞ ﻋﻔﺖ...ﮔﻞ صد رنگ امید...
ﮔﻞ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺑﺰﺭﮒ...ﮔﻞ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﺳﭙﯿﺪ...
ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ...
ﮔﻞ ﭼﻮ ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﺟﺎﯼ ﻧﺪﺍﺭﺩ در باغ...
ﮐﺲ ﻧﮕﯿﺮﺩ ﺯ ﮔﻞ ﻣﺮﺩﻩ سراغ...
ﺩﺧﺘﺮﻡ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ...
ﺩﯾﺪﻩ ﺑﮕﺸﺎﯼ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪ ﯼ ﮔﻞ ﭼﯿﻨﺎﻥ باش...
ﻫﻤﻪ ﮔﻞ ﭼﯿﻦ ﮔﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯﻧﺪ...
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﯽ سوزند...
ﮐﺲ ﺑﻪ ﻓﺮﺩﺍﯼ ﮔﻞ ﺑﺎﻍ ﻧﻤﯽ ﺍﻧﺪﯾﺸﺪ...
ﺁﻧﮑﻪ ﮔﺮﺩ ﻫﻤﻪ ﮔﻠﻬﺎ ﺑﻪ هوس میچرخد...
ﺑﻠﺒﻞ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﯿﺴﺖ...
ﺑﻠﮑﻪ ﮔﻠﭽﯿﻦ ﺳﯿﻪ ﮐﺮﺩﺍﺭﯾﺴﺖ...
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﯿﻤﻪ ﺩﻭﺩ ﺩﺭ ﭘﯽ گلهای لطیف...
ﺗﺎ ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺭﯾﺰﺩ بر خاک...
ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﺑﺎﻏﺴﺖ ﻧﮕﻬﺶ ناپاک...
ﺗﻮ ﮔﻞ ﺷﺎﺩﺍﺑﯽ...
ﺑﻪ ره باد نرو...
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺑﺎﺩ مشو...
ﺍﯼ ﮔﻞ ﺻﺪﭘﺮ ﻣﻦ...
ﻫﻤﻪ گوهر شکنن...
ﺩﯾﻮ ﮐﯽ ﺍﺭﺯﺵ ﮔﻮﻫﺮ ﺩﺍﻧﺪ ؟؟؟
ﺩﺧﺘﺮﻡ ﮔﻮﻫﺮ ﻣﻦ...ﮔﻮﻫﺮﻡ ﺩﺧﺘﺮ ﻣﻦ...
ﺗﻮ ﮐﻪ ﺗﮏ ﮔﻮﻫﺮ دنیای منی...
ﺩﻝ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺣﺮﺍﻣﯽ ﻣﺴﭙﺎﺭ...
ﺩﺯﺩ ﺭﺍ دوست مخوان...
ﭼﺸﻢ ﺍﻣﯿﺪ ﺑﻪ ﺍﺑﻠﯿﺲ ﻣﺪﺍﺭ...
ﺍﯼ ﮔﻮﻫﺮ ﺗﺎﺑﻨﺪﻩ بی مانند...
ﺧﻮﯾﺶ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺭ مبین...
ﺁﺭﯼ ﺍﯼ دخترکم...
ﺍﯼ ﺳﺮﺍﭘﺎ ﺍﻟﻤﺎﺱ...
ﺍﺯ ﺣﺮﺍﻣﯽ ﺑﻬﺮﺍﺱ...
ﻗﯿﻤﺖ ﺧﻮﺩ مشکن...
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺱ...
"ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺱ "