نفسم باش مرا چون

نفسم باش مرا چون

تو کسی نیست عزیز

شهر خالی ست مرا

همنفسی نیست عزیز

حافظ از حال من

سوخته آگاه تر است

زده ام فالی و فریاد رسی

نیست عزیز

نیست حتا پر و بالی

که به سویت بپرم

آسمان بی تو مرا

جز قفسی نیست عزیز

کیمیایی و من

خسته مسی ناچیزم

به سر کوی توام

دسترسی نیست عزیز

قلب بیمار مرا

عشق شما

درمان است

غیر آغوش تو دل

را هوسی نیست عزیز…