امام صادق علیه السلام:

امام صادق علیه السلام:

در صورت کوچک مورچه بنگر آیا در آنچه که به مصلحت اوست و به آن نیازمند است کمبودی مشاهده می‏ کنی؟

جز حکمت آفرینشگر در ریز و درشت آفرینش، این حکمت و تقدیر حساب شده در آفرینش این حیوان ریز از کجا سرچشمه می ‏گیرد؟

در زندگی «مور» و همکاری انبوه آنها در گردآوری روزی و آماده کردن آن نیک بنگر.

 بنگر هنگامی که دسته ‏ای از آنها دانه‏ ها را به محلّ مرتفعی می ‏برند و ذخیره می ‏سازند انسان به یاد تلاش مردم در انتقال غذا به خانه می ‏افتد،
 بلکه
مور در این کار بیش از انسان کمر همّت می ‏بندد و جدّ و تلاش دارد.
نمی ‏بینی همانند انسانها نیز در حمل و انتقال دانه و غذا به لانه، یک دیگر را یاری می ‏دهند؟
آنها دانه را به دو نیم می‏کنند تا دانه در لانه سبز نشود و کارشان را خراب نکند،
 اگر آبی به دانه‏ها رسید، آنها را بیرون می ‏آورند و خشک می‏ گردانند.
نیز موران جز در جاهای بالا و بلند مسکن و لانه نمی ‏گزینند تا مبادا آب در آن ریزد و غرقشان سازد.
اینها همه نه از سر اندیشه و عقل و شعور که از غریزه و سرشتی است که خدای جلّ و علا به خاطر مصلحت در آنها نهفته است.

بحارالانوار جلد سوم توحید مفضل مجلس دوم