بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
ازدواج، نه تنها نیاز انسان، بلکه نیاز جامعه بشری برای تداوم بقای سالم می‌باشد، لذا میل به ازدواج، در فطرت انسان نهادینه شده است.
ازدواج، کمالی به انسان و جامعه می‌بخشد که هیچ چیزی جایگزین آن نمی‌باشد، به قول آیت الله، شهید مطهری رحمة الله علیه: یك پختگی هست كه جز در پرتو ازدواج و تشكیل خانواده پیدا نمیشود،در مدرسه پیدا نمی‌شود، در جهاد با نفس پیدا نمی‌شود، با نماز شب پیدا نمی‌ شود، با ارادت به نیكان هم پیدا نمی‌شود. این را فقط از همین جا باید به دست آورد. (مجموعه آثار شهید مطهری . ج 22، ص: 942)
الف) - بین 18 تا 25 سال، بهترین سنّ ازدواج برای دختران می‌باشد و البته تا حداکثر 30 سال نیز فرصت خوبی باقیست و پس از آن مشکلات و موانع مضاعف می‌شود.
ب) - بدیهی است که اقتصاد به معنای امکان درآمد مالی برای تأمین معاش،یک اصل بسیار مهم و مؤثر در سبک زندگی می‌باشد و در تمامی امور، تأثیر مستقیم دارد؛ لذا اگر شرایط مالی و منابع درآمدی مساعد نباشد، ازدواج نیز با مشکلات عدیده مواجه می‌گردد.
در ایران نیز بحران اقتصادی، ناامنی شغلی و درآمدی، و بدتر از همه گرانی افسار گسیخته، مانع از ازدواج به موقع جوانان گردیده است.
ج) - اما اقتصاد، تنها عامل مؤثر نمیباشد، بلکه فرهنگ، پیش از ازدواج وهنگام ازدواج، نقش تعیین کننده‌تری دارد.
بسیارند در دنیا و در ایران کسانی که از وضع شغلی و درآمد مناسبی برخوردار نیستند، اما در همین شرایط، ساده‌زیستی را برگزیده‌اند و پس از ازدواج، زن و شوهر با مشارکت یک دیگر، زندگی را ساخته و اداره نموده و می‌نمایند.
براساس داده‌های مرکز آمار،تعداد ازدواج در سال 1404 بیش از 430 هزار مورد بود؛ اگر چه این رقم نسبت به سال پیش از آن کاهش نشان میدهد،اما آیا تمامی این مزدوجین، از ثروت ووضعیت شغلی و درآمدی مطلوبی برخوردار بوده‌اند؟!
د) - یکی از عوامل اصلی کاهش ازدواج، قربانی شدن دختران در تهاجم و شبیخون فرهنگی می‌باشد. آنگاه که تعداد قابل توجهی از دختران، بدون هیچ انتظار، توقع، چشم‌داشت و هزینه‌ای با پسران دوست می‌شوند و حتی برای آنان هزینه هم می‌کنند، و همه جوره در خدمت‌اند، در پسر چه انگیزه‌ای برای ازدواج باقی می‌ماند؟! همان دختری که تا کنون چندین دوست پسر داشته، هنگام ازدواج، خواهان شغل و درآمد مناسب، خانه مسکونی مناسب، خودروی مناسب، مهریۀ بالا، طلا و جواهر، جشن‌های آنچنانی در تالارها و لباس‌های گرانقیمت می‌گردد؛ حال چند درصد از پسران مجرد و جوان، چنین امکانی دارند و اصلاً چرا باید بپذیرند؟!(ادامه دارد...)