ورودی های هوا در موتور جت

ورودی هوای یک موتور توربین گاز یا در خود قاب تعبیه شده است، اگر موتور در بدنه هواپیما نصب شده باشد. طراحی شده است تا هوای بدون تلاطم را برای کمپرسور مرحله اول موتور فراهم کند، با حداقل اتلاف انرژی از طریق ورودی.
برای اینکه آن به طور رضایت بخش کار کند، هوا باید با فشار یکنواخت به کمپرسور برسد که به طور یکنواخت در تمام سطح مرحله اول توزیع شود.
ورودی نوع پیتوت
ساده ترین شکل آبگیر، مقطع دایره ای تک ورودی است. نوع "پیتوت". وقتی هوا روی موتورهای بال نصب می شود، معمولاً مستقیماً از طریق ورودی جریان می یابد.
با این حال، زمانی که در موتورهایی که در پایین باله هواپیما نصب شده اند استفاده می شود، می تواند یک مجرای S شکل داشته باشد.
نوع ورودی پیتوت، به دلیل سرعت رو به جلوی هواپیما، استفاده از اثر قوچ را در هوا به حداکثر می‌رساند و با تغییر وضعیت هواپیما، تنها از حداقل کاهش فشار قوچ متحمل می‌شود.
هنگامی که موتور روی هواپیمای ساکن کار می کند، فشار در ورودی کمپرسور کمتر از فشار محیط است. این به این دلیل است که کمپرسورهای موتور سرعت جریان هوا را از طریق ورودی افزایش می دهند.
دریافت مادون صوت - معمولاً من را به شکل یک مجرای واگرا می گیرد. در حالی که هواپیما با سرعت معقول در حال حرکت است، واگرایی رخ می دهد، کاهش سرعت جریان هوا بین لبه ورودی و ورودی کمپرسور، و ثانیا، افزایش فشار هوا در ورودی کمپرسور. با این حال، در حالی که موتور در یک هواپیمای ساکن کار می کند، فشار در ورودی کمپرسور تحت فشار محیط است. این به این دلیل است که کمپرسور موتور سرعت جریان هوا را از طریق ورودی افزایش می دهد.
درب های ورودی هوای ثانویه -
در هواپیماهای خاصی مورد نیاز است تا در طول عملیات با قدرت بالا، هنگامی که هواپیما ثابت است یا با سرعت کم، جریان هوای اضافی به سطح کمپرسور برسد.
ورودی های مافوق صوت (دیفیوزر) به یک نوع ورودی نیاز دارند زیرا موتور نمی تواند جریان هوای مافوق صوت را کنترل کند.
کمپرسورها
برای افزایش کارایی یک موتور توربین گازی، هوای وارد شده به آن باید قبل از افزودن سوخت فشرده شده و در محفظه های احتراق بسوزد.
مزایا و معایب کمپرسور گریز از مرکز
ساخت آن قوی تر، آسان تر و ارزان تر از جریان محوری است.
منفی
کمپرسور جریان محوری (40:1) می تواند نسبت تراکم بالاتری نسبت به گریز از مرکز داشته باشد. (12:1)
جریان محوری نیروی رانش بیشتری ایجاد می کند
اصول کمپرسور گریز از مرکز
با واگرایی بین تیغه های پروانه، فشار و سرعت هوا با جریان به سمت بیرون بین آنها افزایش می یابد. هوا از نوک پروانه خارج شده و به قسمت دیفیوزر می رود. بخش دیفیوزر سیستمی از مجراهای واگرا لوازم التحریر است که برای تبدیل انرژی جنبشی جریان هوا به انرژی پتانسیل طراحی شده است.
همچنین نسبت تراکم یک کمپرسور گریز از مرکز می تواند در نسبت 4:1 باشد که در نتیجه فشار خروجی کمپرسور چهار برابر بیشتر از فشار ورودی آن خواهد بود. وجود دو کمپرسور/مرحله گریز از مرکز امکان پذیر نیست (12:1)
اصول کمپرسور جریان محوری
مرحله اول ردیفی از پره های روتور، از بخش ایرفویل است که به یک دیسک بسته می شود و به دنبال آن یک ردیف پره های استاتور قرار می گیرد. پره های استاتور به محفظه بیرونی کمپرسور بسته می شوند و فضاهای بین پره های روتور و پره های استاتور گذرگاه های واگرا را تشکیل می دهند. در پره های استاتور، با تبدیل انرژی جنبشی به انرژی فشار، فشار هوا افزایش می یابد. فشار در هر مرحله به نسبت 1:1 یا 1.2:1 افزایش می یابد.
برای دستیابی به نسبت تراکم مورد نیاز موتورهای قدرتمند، بسیاری از مراحل روتور باید در یک شفت نصب شوند که توسط توربین آن حرکت می کند. (فشار خروجی (91P.S.I) است
بنابراین تعدادی از مراحل روتور کمپرسور روی یک شفت که توسط یک توربین به حرکت در می‌آید اغلب قرقره نامیده می‌شود.