ﺯ ﺷﺮﺍﺏ ﻟﻌﻞ ﻧﻮﺷﻴﻦ ﻣﻦ ﺭﻧﺪ ﺑﯽ ﻧﻮﺍ ﺭﺍ

ﺯ ﺷﺮﺍﺏ ﻟﻌﻞ ﻧﻮﺷﻴﻦ ﻣﻦ ﺭﻧﺪ ﺑﯽ ﻧﻮﺍ ﺭﺍ
<ﻣﺪﺩﯼ ﮐﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﺴﺘﺖ ﺑﻪ ﺧﻤﺎﺭ ﮐﺸﺖ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻠﻮﻟﻢ ﻗﺪﺣﯽ ﺑﻴﺎﺭ ﺳﺎﻗﯽ
<ﺑﺮﻫﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺯ ﺧﻮﺩﯼ ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍ ﮐﻪ ﺧﻮﻥ ﺭﺯ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺭ ﻓﺮﻭﺷﻴﻢ
<ﺑﺨﺮﻳﻢ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺪﻫﻴﻢ ﺧﻮﻥ ﺑﻬﺎﺭﺍ
ﭘﺴﺮﺍ ﺯ ﺭﻩ ﺑﺒﺮﺩﯼ ﺑﻪ ﻧﻮﺍﯼ ﻧﯽ ﺩﻝ ﻣﻦ
<ﺑﻪ ﺳﺮﺕ ﮐﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺴﺮﺍ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮﺍ ﺭﺍ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻧﯽ ﺍﮔﺮﻡ ﺯﻧﯽ ﺑﻨﺎﻟﻢ
<ﮐﻪ ﻧﻮﺍﺯﺷﯽ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﺩﻡ ﺯﺩﻥ ﺗﻮ ﺑﻴﻨﻮﺍ ﺭﺍ
ﺩﻝ ﻣﻦ ﺑﻪ ﻳﺎﺭﺏ ﺁﻣﺪ ﺯ ﺷﮑﻨﺞ ﺑﻨﺪ ﺯﻟﻔﺖ
<ﻣﺸﮑﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺷﺐ ﺍﺛﺮﯼ ﺑﻮﺩ ﺩﻋﺎ ﺭﺍ
ﻃﺮﻑ ﻋﺬﺍﺭ ﮔﻠﮕﻮﻥ ﺯ ﻧﻘﺎﺏ ﺯﻟﻒ ﻣﺸﮑﻴﻦ
<ﺑﻨﻤﺎﯼ ﺗﺎ ﻣﻼﻣﺖ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻣﺒﺘﻼ ﺭﺍ
ﻫﻤﻪ ﺷﺐ ﺧﻴﺎﻝ ﺭﻭﻳﺖ ﮔﺬﺭﺩ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﺳﻠﻤﺎﻥ
<ﮐﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﻧﺪ ﺷﺐ ﺗﻴﺮﻩ ﺁﺷﻨﺎ ﺭﺍ