{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ﻣﺮﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯿﺰﺩ

ﻣﺮﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯿﺰﺩ
ﻗﯿﺎﻣﺖ‌ﻫﺎﯼ ﭘﺮﺁﺗﺶ ﺯ ﻫﺮ ﺳﻮﯾﯽ ﺑﺮﺍﻧﮕﯿﺰﺩ

ﺩﻟﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﭼﻮﻥ ﺩﻭﺯﺥ ﮐﻪ ﺩﻭﺯﺥ ﺭﺍ ﻓﺮﻭﺳﻮﺯﺩ
ﺩﻭ ﺻﺪ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﺸﻮﺭﺍﻧﺪ ﺯ ﻣﻮﺝ ﺑﺤﺮ ﻧﮕﺮﯾﺰﺩ

ﻣﻠﮏ‌ﻫﺎ ﺭﺍ ﭼﻪ ﻣﻨﺪﯾﻠﯽ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺩﺭﭘﯿﭽﺪ
ﭼﺮﺍﻍ ﻻﯾﺰﺍﻟﯽ ﺭﺍ ﭼﻮ ﻗﻨﺪﯾﻠﯽ ﺩﺭﺁﻭﯾﺰﺩ

ﭼﻮ ﺷﯿﺮﯼ ﺳﻮﯼ ﺟﻨﮓ ﺁﯾﺪ ﺩﻝ ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﻧﻬﻨﮓ ﺁﯾﺪ
ﺑﺠﺰ ﺧﻮﺩ ﻫﯿﭻ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﯿﺰ ﺑﺴﺘﯿﺰﺩ

ﭼﻮ ﻫﻔﺖ ﺻﺪ ﭘﺮﺩﻩ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺭﺍﻧﺪ
ﺯ ﻋﺮﺷﺶ ﺍﯾﻦ ﻧﺪﺍ ﺁﯾﺪ ﺑﻨﺎﻣﯿﺰﺩ ﺑﻨﺎﻣﯿﺰﺩ

ﭼﻮ ﺍﻭ ﺍﺯ ﻫﻔﺘﻤﯿﻦ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﻪ ﮐﻮﻩ ﻗﺎﻑ ﺭﻭ ﺁﺭﺩ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﯾﺎ ﭼﻪ ﮔﻮﻫﺮﻫﺎ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﺎﮎ ﺩﺭﺭﯾﺰﺩ
دیدگاه ها (۲)

در کعبه ی چشمان تو شعرم به منا رفتدر من غزلی پر زد و تا پیش ...

منم تنهاترین تنهای تنهاو تو زیباترین زیبای دنیامنم یلدای بی ...

از بهشت آمده ام، میل جهنم دارممنِ سرمازده آغوش تو را کم دارم...

گرچه تمام بودنم گمشده در نبودنتغرق محال می شوم ، خام دوباره ...

ﻣﺎ ﺩﺭ ﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺍﺳﯿﺮﺍﻥ ﺑﻼﯾﯿﻢﮐﺲ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻨﯿﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﯿﭽﺎﺭﻩ ﮐﻪ ﻣﺎﯾﯿ...

#حکایت_قدیمی دزدی مرتبا به دهكده ای ميزد، ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺭﺩﭘﺎﯼ ﺑﻪ ﺟ...

#سخن_خدا وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط