.

.
.
**تاریخ ادیان **

(*)قسمت دوم*

قبل از خلقت آدم ابوالبشر اهل زمین وساکنان آن جنیان ونسناس بودند. چون هفت هزار سال از زندگی آنها در زمین گذشت وفسق وفجور آنها زیاد شد خداوند متعال حجابها را برطرف کرد، وخطاب به ملائكه فرمود： ای ملاکه وای ساکنان آسمان، نظرکنید بزمین واهل آنرا از جن ونسناس ببینید،
ملائكه از معصیت جنیان ونسناسها بسیار تعجب کردند. وبه خدا عرض کردند：تو به آنان غضب نمیکنی واز آنها انتقام نمیکشی! وحال آنکه توخداوند بینا وشنوا هستی، خدایا این معنی بر مابسیار گران ودر نظر مابزرگ است.
پروردگار فرمود：

إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ،ۖ قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُون (بقره_۳۰)َ و آن زمان را ياد آر كه پروردگارت به فرشتگان گفت: به يقين جانشيني در زمين قرار مي دهم.(که حجت من باشد برمخلوقات من) گفتند: آيا موجودي را در زمين قرار مي دهي كه در آن به فساد و تباهي برخيزد و به ناحق خون ريزي كند و حال آن كه ما تو را همواره با ستايشت تسبيح مي گوييم و تقديس مي كنيم( آن حجت رااز ماقراربده). [پروردگار] فرمود: من [ از اين جانشين و قرار گرفتنش درزمین اسراری] میدانم كه شما نمي دانید... قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۖ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيم (بقره۳۲ُ)
گفتند: تو از هر عيب و نقصي منزّهي، ما را دانشي جز آنچه خودت به ما آموخته اي نيست، يقيناً تويي كه بسيار دانا و حكيمي.

منبع：داستانهای شگفت انگیز قرآن مجید از حاج آقا قاضی زاهدی گلپایگانی