شب بود و ماه بود و خیابان و کاش تو

شب بود و ماه بود و خیابان و کاش تو
باران و عطر چای و ایوان و کاش تو

پاییز بود و عاشقی و شعرهای من
بوی دو سیب و قل قل قلیان و کاش تو

کارم شده ورق زدن خاطرات دور
اشکی که می چکد سر مژگان و کاش تو

دست و نوازش و گره ی باز روسری
چشم و نگاه و چاه زنخدان و کاش تو

دامن هزار چین و غزل خوان و دلبری
بزم شراب و موی پریشان و کاش تو

باران ببار، بغض مرا تازه تر بکن...
این جا ز دوریت همه گریان و کاش تو

صدبیت نه، هزار غزل نه، که شعر من
حجمش شده برابر دیوان و کاش تو

دارد نسیم مشت به در می زند و من
در فکر آن که آمده مهمان و کاش تو