علیشاه خان حیدری زادی
علیشاه خان حیدری زادی
زندهیاد "علیشاه حیدری زادی"، مشهور به "علیشاه خان"، شاعر مجموعهی "دار ئاسوو"، یکی از چهرههای نام آشنای شعر کُردی ایلامی است.
وی فرزند شادروان "الهیخان" از بزرگان ایل خزل و منطقهی زنجیره بود، که در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، در خانوادهای ثروتمند، سرشناس و آشنا با علم و اخلاق و سواد، در روستای زنجیره شهرستان چرداول به دنیا آمد.
شاعر، شجرهنامهی خاندانش را به صورت نظم در آورده است. بر اساس شجرهنامه، شاعر فرزند الهیخان فرزند صید عباس، فرزند مامی، فرزند امام علی، فرزند حیدر بگ، پسر شمسینهوند و این شخص به همراه خیرهوند، مرشدوند و قلیهوند، چهار رأس ایل بزرگ خزل را تشکیل میدهند و از هر یک از این افراد، طایفهای به جای مانده است.
وی تحصیلاتش را در زمان حکومت پهلوی تا پایان دورهی ابتدایی ادامه داده و بنا به دلایلی هرگز موفق به ادامه تحصیل نشد، اما از هوش، نبوغ و استعداد سرشاری برخوردار بود و خط زیبایی هم داشت.
وی علاوه بر سرودن شعر، به هنر خطاطی و نقاشی میپرداخته است.
این شاعر خوشنام، دارای ۴۲ دفتر شعر، در قطع رحلی و به خط نستعلیق، به همراه نقاشیهای خود بود.
وی در ۱۹ فروردین ماه ۱۳۸۲ خورشیدی، روی در نقاب خاک کشید.
در فروردین ماه ۱۳۹۷ خورشیدی، همایش منطقهای بزرگداشت ایشان در شهرستان چرداول برگزار شد.
─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─
◇ نمونهی شعر:
(۱)
دهفتهر بر بکهم له شیعر کوردی
ترسم پیم بوشن تو هوچ نهکردی
بیلا بنوسم خاترات رووز
تا که لهم نهوگه جی تهم و توز
تا زندهم نوسم وه قهلهم خوهم
تا وه کورد زووان خهزمهتی بکهم
مهردم بزانن ئهگهر تو مردی
جاوید بمینی زووان کوردی
ئوشم ئهرا کورد گیان نسار بکهم
چه خاستر خهزمهت وه ئهشعار بکهم.
زندهیاد "علیشاه حیدری زادی"، مشهور به "علیشاه خان"، شاعر مجموعهی "دار ئاسوو"، یکی از چهرههای نام آشنای شعر کُردی ایلامی است.
وی فرزند شادروان "الهیخان" از بزرگان ایل خزل و منطقهی زنجیره بود، که در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، در خانوادهای ثروتمند، سرشناس و آشنا با علم و اخلاق و سواد، در روستای زنجیره شهرستان چرداول به دنیا آمد.
شاعر، شجرهنامهی خاندانش را به صورت نظم در آورده است. بر اساس شجرهنامه، شاعر فرزند الهیخان فرزند صید عباس، فرزند مامی، فرزند امام علی، فرزند حیدر بگ، پسر شمسینهوند و این شخص به همراه خیرهوند، مرشدوند و قلیهوند، چهار رأس ایل بزرگ خزل را تشکیل میدهند و از هر یک از این افراد، طایفهای به جای مانده است.
وی تحصیلاتش را در زمان حکومت پهلوی تا پایان دورهی ابتدایی ادامه داده و بنا به دلایلی هرگز موفق به ادامه تحصیل نشد، اما از هوش، نبوغ و استعداد سرشاری برخوردار بود و خط زیبایی هم داشت.
وی علاوه بر سرودن شعر، به هنر خطاطی و نقاشی میپرداخته است.
این شاعر خوشنام، دارای ۴۲ دفتر شعر، در قطع رحلی و به خط نستعلیق، به همراه نقاشیهای خود بود.
وی در ۱۹ فروردین ماه ۱۳۸۲ خورشیدی، روی در نقاب خاک کشید.
در فروردین ماه ۱۳۹۷ خورشیدی، همایش منطقهای بزرگداشت ایشان در شهرستان چرداول برگزار شد.
─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─
◇ نمونهی شعر:
(۱)
دهفتهر بر بکهم له شیعر کوردی
ترسم پیم بوشن تو هوچ نهکردی
بیلا بنوسم خاترات رووز
تا که لهم نهوگه جی تهم و توز
تا زندهم نوسم وه قهلهم خوهم
تا وه کورد زووان خهزمهتی بکهم
مهردم بزانن ئهگهر تو مردی
جاوید بمینی زووان کوردی
ئوشم ئهرا کورد گیان نسار بکهم
چه خاستر خهزمهت وه ئهشعار بکهم.
- ۹۰۲
- ۰۴ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط