پیامبر اکرم «صلی‌الله‌علیه‌وآله» به اصحابش فرمود:

پیامبر اکرم «صلی‌الله‌علیه‌وآله» به اصحابش فرمود:

إنّکُم أصْحابی، و إخْوانی قَومٌ فی آخِرِ الزّمانِ آمَنوا و لَم یَرَونی... لَأحدُهُم أشَدُّ بَقیّةً علی دِینهِ مِن خَرْطِ القَتادِ فی اللّیلةِ الظَّلْماءِ، أو کالقابِضِ علی جَمْرِ الغَضا، اُولئکَ مَصابیحُ الدُّجی، یُنجِیهِمُ اللهُ مِن کلِّ فتنةٍ غَبْراءَ مُظْلِمةٍ؛ [۱]

شما همراهان من هستید، اما برادران من مردمانی در آخر الزمان هستند که ایمان آورده‌اند و مرا ندیده اند... پایداری هر کدامشان در دینداری، بیشتر از مقاومت کسی است که می‌خواهد در شب تار، خارهای ساقه گون را با دست از بالا به پایین بزداید یا همچون کسی است که زغال افروخته چوب گز را در کف نگه می‌دارد، اینان چراغهای تابان در دل تاریکی‌اند، خداوند آنان را از فتنه‌های غبار آلود و شبگون نجات می‌بخشد.


و همچنین فرمودند:

و الَّذی بَعثَنی بِالحَـقِّ بَشیراً ، إِنَّ الثَّابِتِینَ عَلی القَولِ بهِ فِی زَمانِ غَیبَتِه لَأعزُّ مِنَ الکِبْریتِ الأحْمَرِ؛ [۲]

سوگند به آن که به حق مرا نوید دهنده برانگیخت، آنان که در روزگار غیبت او (حضرت مهدی) بر اعتقاد به او استوار بمانند از کبریت احمر کمیاب‌ترند.

و فرمودند:

سیَأتی قَومٌ مِن بَعدِکُم، الرَّجُلُ الواحِدُ مِنهُم لَهُ أجْرُ خَمسِینَ مِنْکُم، قَالُوا: یا رَسولَ اللهِ، نَحنُ کُنّا مَعکَ بِبَدرٍ وَ اُحُدٍ و حُنَینٍ وَ نَزلَ فینَا الْقُرآنُ! فقالَ: إنَّکُم لَو تُحَمَّلوا لِمَا حُمِّلوا لَم تَصْبِرُوا صَبْرَهُم؛ [۳]

پس از شما مردمانی خواهند آمد، که یکی از آنان اجر پنجاه نفر از شما را دارد، عرض کردند: ای پیامبر خدا! ما که در [جنگهای] بدر و اُحُد و حنین همراه شما بودیم و قرآن در میان ما نازل شد؟! (حضرت) فرمود: اگر آنچه بر سر ایشان می‌آید به سر شما بیاید، مانند آنان شکیب نمی‌ورزید.

منـابــع:
۱- بحارالأنوار ، علامه مجلسی، ج ۵۲ ، ص ۱۲۴؛ میزان الحکمة، ج ۱، ص ۳۸۲
۲- کمال الدین و تمام النعمة، ج‏ ۱، ص ۲۸۸، ح ۷؛ میزان الحکمة، ج ۱، ص ۳۸۳
۳- بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۱۳۰، ح ۲۶؛ میزان الحکمة، ج ۱، ص ۳۸۳