به گمانم بزرگترین دارایی ِ زندگی ِ آدمیزاد، همین دوست های

به گمانم بزرگترین دارایی ِ زندگی ِ آدمیزاد، همین دوست های دیده و نادیده،دوست های واقعی...همین دوست هایی که برایت پیغام می گذارند...که اعلام می کنند حواس شان به تو هست...همین دوست ها که پیگیرند...که نباشی دلگیرند... همین دوست ها که دلتنگ ات می شوند و بی مقدمه برایت می نویسند...وقت هایی دو سه خط شعر می فرستند...که بدانی خودت...وجودت...خوب بودن حال و احوالت برای کسی مهم است... آدمیزاد چه دلخوش ...دو سه خط پیغام، از دوستی...حس ِ شیرینی ست که بدانی بودن ات برای کسی اهمیت دارد، نبودن ات کسی را غمگین می کند... خواستم بگویم که چقدر این دارایی های زندگی ام، این دوستان ِ دیده و نادیده، برایم پُر ارزش ند...که چقدر خوب است دارمشان... كه چقدر خوب است دارمتان...تقدیم به همه دوستای خوبم：)