پروژه مستند نگاری دیرگچین | قسمت اول

مرداد ۱۳۹۷ بود که تصمیم گرفتم یک پروژه مستند نگاری نسبتا بزرگ عکاسی از کاروانسرای دیرگچین را آغاز کنم. (عکس برابر سند)

با همکاری سید مجید محسنی مقدم و عبدالرضا ملاک، مدیران وقت دیرگچین، قرار شد یک مستندنگاری تصویری کامل از این بنا انجام بدهیم؛ از معماری و جزئیات گرفته تا فضاهای داخلی و خارجی، حیاط، بام، محیط اطراف و نماهای شبانه و همه این‌ها در تابستان کویر؛ با گرمای شدید، طوفان و گرد و خاک!

برای اینکه پروژه با تمرکز بیشتری پیش برود، قرار شد فعالیت دیگر پروژه‌ها و هنرمندانی که آن زمان در دیرگچین مشغول بودند، برای مدتی متوقف شود تا بتوانم این مستندنگاری را به شکل یکپارچه انجام دهم. همچنین مجید محسنی و عبدالرضا ملاک نیز که خود از اهالی هنر هستند نیز در این پروژه عکاسی با من همراه شدند و دوربین به دست پای کار آمدند.

اما هدف من فقط عکاسی از دیرگچین نبود. می‌خواستم یک آرشیو تصویری بزرگ و باکیفیت برای معرفی دیرگچین در سراسر دنیا ایجاد کنم.

آن زمان آرشیو تصویری دیرگچین در Wikimedia Commons بسیار محدود بود؛ امروز این دسته‌بندی بیش از ۱۰۰۰ فایل دارد و تصاویر متنوع و باکیفیت از این بنا در آن قابل دسترسی است.

برای همین تصمیم گرفتم تصاویر را با کیفیت اصلی و به صورت آزاد در پلتفرم‌هایی مثل Wikimedia Commons، Unsplash، Pixabay و Flickr منتشر کنم.

همچنین می‌خواستم تصاویر در Google Maps، Yandex Maps، Tripadvisor، Foursquare و نقشه نشان هم برای معرفی خود مکان و رزو و بازدید جهانی، در دسترس باشند.

هدف دیگر این بود که عکاسان متخصص در زمینه معماری، میراث فرهنگی و عکاسی مستند (و دیگر هنرمندان) را هم به دیرگچین جذب کنم تا این بنا بیشتر و حرفه‌ای‌تر دیده و ثبت شود.

برای من، دیرگچین فقط یک سوژه عکاسی نبود؛ می‌خواستم تبدیل به یک مقصد جدی برای عکاسی و مستندنگاری شود.

اینجا بود که یک پروژه یک‌ماهه فشرده عکاسی شروع شد.

اما یک سؤال مهم هنوز باقی مانده بود:
شب‌های دیرگچین را چطور و با چه نوری عکاسی کنیم؟

ادامه دارد...
عکاس: مصطفی معراجی
#دیرگچین #کاروانسرای_دیرگچین #عکاسی_معماری #میراث_فرهنگی #عکاسی_مستند #مصطفی_معراجی