"تعاونی سازی" آری ، "خصوصی سازی" نه

"تعاونی سازی" آری ، "خصوصی سازی" نه

در اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران ، درکنار دو بخش "خصوصی" و "دولتی" ، یادی هم از "بخش تعاون" شده است و به رسمیت شناخته شده است ؛ ولی کسی به آن توجه نمی کند . از دیدگاه من ، تبدیل صنایع "دولتی" و "خصوصی شده" ، و حتی "صنایع از پیش خصوصی" به تعاونی های کارکنان این صنایع ، بهترین راه حل برای براه راست آوردن سودآورش (اقتصاد) کشور و سودآورش (اقتصاد) جهان است . برای این کار ، باید صد در صد سهام این صنایع ، به کارکنان آنها فروخته شود ؛ و اگر این کارکنان توانائی مالی برای خرید سهام این صنایع را نداشتند ، به آنها "وام کم بهره" داده شود . از دیدگاه من ، تعاونی باید کامل باشد ؛ به این معنی که پدیدهء "مزدبگیرداری" بکلی از این تعاونی ها کنار گذاشته شود ، و گرداندن (ادارهء) این صنایع ، کاملا بدست سهامداران (کارگران ، کارمندان ، و مهندسین) این صنایع انجام گیرد . برای گرداندن (ادارهء) این صنایع ، روش های گوناگونی را می توان پیشنهاد داد . یکی از این روش ها ، می تواند انتخاب یک مدیر از میان چند مدیر داوطلب مدیریت آن صنعت باشد ؛ بدین ترتیب که هر مدیر ، برنامه های خود را گسترده گوئی کند (توضیح دهد) ، و دیگر کارکنان نیز ، آن برنامه را نقد و بررسی کنند ؛ و در نهایت یک مدیر ، با رای کارکنان انتخاب شود . شفافیت کارکرد مالی و اداری مدیر انتخاب شده ، باید از اصول هر تعاونی باشد ؛ یعنی دفاتر کارکرد مالی و .... در دسترس همهء کارکنان آن صنعت باشد .

#اقتصاد
#سیاست