تا بادهٔ عشق در قدح ریختهاند
تا بادهٔ عشق در قدح ریختهاند
وندر پی عشق عاشق انگیختهاند
با جان و روان بوعلی مهر علی
چون شیر و شکر بههم برآمیختهاند
#شیخ_الرئیس_ابوعلی_سینا
فیلسوفی جز علی علیه السلام وجود ندارد
#شیخ_الرئیس_ابوعلی_سینا
علی علیه السلام معجزه ی خلقت است
#شیخ_الرئیس_ابوعلی_سینا#حجهٔ_الحق
#پور_سینا #ابوعلی_سینا #بوعلی_سینا
#بوعلی #ابن_سینا #حکیم_ابوعلی_سینا
شیخ ابو سعید ابوالخیر نیز که از عارفانِ وارسته و به خدا پیوسته بود ، از یک سو خود را در برابر خداوند، «هیچ» می انگاشت و «توکّل» را در بالاترین مراحلش در خود، باز می پروراند و از سوی دیگر ، به عزّت نفس و استقلال شخصیتْ اهمیّت می داد و یاران خویش را به جاده آزادگی و سرفرازی فرامی خواند . گفتار خود را با حکایتی کوتاه از این پیر صاحبْ دل به پایان می بریم :
خواجه عبدالکریم ، خادم خاصِّ شیخ ما ابوسعید - قدس الله روحه العزیز - بود. گفت : روزی درویشی مرا بنشانده بود تا از حکایت های شیخ ما او را چیزی می نوشتم . کس بیامد که «شیخ، تو را می خوانَد» . برفتم. چون پیش شیخ رسیدم ، شیخ پرسید که : «چه می کردی؟». گفتم : «درویشی حکایتی چند خواست از آنِ شیخ؛ می نوشتم» . شیخ گفت : «یا عبدالکریم! حکایت نویس مباش . چنان باش که از تو حکایت کنند!».
[أسرار التوحید فی مقامات الشیخ أبی سعید ، محمد بن منوّر ، تصحیح : محمد رضا شفیعی کَدکَنی ، ج1 ، ص187.
https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3881/5324/50049/[1]خویش_را_در_خویش
_پیدا_کن
نَردی ست جهان که بردنش باختن است (دمی با ابوسعید ابوالخیر )
@m_74803272/نردی-ست-جهان-که-بردنش-باختن-است-دمی-با-ابوسعید-ابوالخیر-qv8rb3w0ryiy" target="_blank">https://virgool.io/@m_74803272/نردی-ست-جهان-که-بردنش-باختن-است-دمی-با-ابوسعید-ابوالخیر-qv8rb3w0ryiy
وندر پی عشق عاشق انگیختهاند
با جان و روان بوعلی مهر علی
چون شیر و شکر بههم برآمیختهاند
#شیخ_الرئیس_ابوعلی_سینا
فیلسوفی جز علی علیه السلام وجود ندارد
#شیخ_الرئیس_ابوعلی_سینا
علی علیه السلام معجزه ی خلقت است
#شیخ_الرئیس_ابوعلی_سینا#حجهٔ_الحق
#پور_سینا #ابوعلی_سینا #بوعلی_سینا
#بوعلی #ابن_سینا #حکیم_ابوعلی_سینا
شیخ ابو سعید ابوالخیر نیز که از عارفانِ وارسته و به خدا پیوسته بود ، از یک سو خود را در برابر خداوند، «هیچ» می انگاشت و «توکّل» را در بالاترین مراحلش در خود، باز می پروراند و از سوی دیگر ، به عزّت نفس و استقلال شخصیتْ اهمیّت می داد و یاران خویش را به جاده آزادگی و سرفرازی فرامی خواند . گفتار خود را با حکایتی کوتاه از این پیر صاحبْ دل به پایان می بریم :
خواجه عبدالکریم ، خادم خاصِّ شیخ ما ابوسعید - قدس الله روحه العزیز - بود. گفت : روزی درویشی مرا بنشانده بود تا از حکایت های شیخ ما او را چیزی می نوشتم . کس بیامد که «شیخ، تو را می خوانَد» . برفتم. چون پیش شیخ رسیدم ، شیخ پرسید که : «چه می کردی؟». گفتم : «درویشی حکایتی چند خواست از آنِ شیخ؛ می نوشتم» . شیخ گفت : «یا عبدالکریم! حکایت نویس مباش . چنان باش که از تو حکایت کنند!».
[أسرار التوحید فی مقامات الشیخ أبی سعید ، محمد بن منوّر ، تصحیح : محمد رضا شفیعی کَدکَنی ، ج1 ، ص187.
https://hawzah.net/fa/Magazine/View/3881/5324/50049/[1]خویش_را_در_خویش
_پیدا_کن
نَردی ست جهان که بردنش باختن است (دمی با ابوسعید ابوالخیر )
@m_74803272/نردی-ست-جهان-که-بردنش-باختن-است-دمی-با-ابوسعید-ابوالخیر-qv8rb3w0ryiy" target="_blank">https://virgool.io/@m_74803272/نردی-ست-جهان-که-بردنش-باختن-است-دمی-با-ابوسعید-ابوالخیر-qv8rb3w0ryiy
- ۵.۵k
- ۲۴ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط