سیامک بهرام پرور

سیامک بهرام‌پرور


دکتر "سیامک بهرام‌پرور"، شاعر خراسانی، زاده‌ی سال ۱۳۵۵ خورشیدی، در مشهد و اکنون ساکن آمل است.
وی پزشک عمومی است و به طبابت مشغول است.
دکتر بهرام پرور فعالیت ادبی خود را از ۱۷ سالگی شروع کرده و به سرایش شعر روی آورد.
انتشار مقالاتی در زمینه‌ی نقد ادبی در نشریات فصلنامه شعر، روزنامه جام جم، فرهیختگان و همشهری بخشی از فعالیت‌های ادبی ایشان است. همچنین مجموعه‌های نقد ادبی که به همراه آثار منتقدین دیگر به صورت کتاب منتشر شده‌اند مانند: از انقلاب تا جمهوری (مجموعه ترانه و نقد ترانه جوان)، از ترانه و تندر (بررسی و تحلیل آثار حسین منزوی) و...



◇ کتاب‌شناسی:
- عطر تند نارنج، ۱۳۸۴
- بر تابی از ترانه، ترجمه‌ی اشعار نزار قبانی، ۱۳۸۵
- به رنگ نارنگی، ۱۳۸۹
- قلب پرتقال خونی، ۱۳۹۴
- گمگشتگان، ترجمه‌ی یک داستان بلند از ساموئل بکت
- می‌نویسمت، مجموعه نامه‌های عاشقانه، ۱۳۹۷
- سرایشی برای هزار خوانش، نقد و تحلیل چند اثر ادبی شعر معاصر، ۱۳۹۷
و...



─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─ 



◇ نمونه‌ی شعر:
(۱)
 هرگز نخواستم که فقط نان بیاورم
من می‌روم برای تو باران بیاورم
تا بشکفد گل از گل تو، سبزتر شوی
قدری بهار بعدِ زمستان بیاورم
تا ریشه... ریشه... ریشه کنی استوارتر،
از قلب خود برای تو گلدان بیاورم
گلدان من به وسعت باغی‌ست بی‌حصار
باور نکن برای تو زندان بیاورم
باور نکن که نقطه شوم: بی‌خیال و شوم!
بر جمله شروع تو پایان بیاورم
با من بیا که رسم جهان را عوض کنیم
تا من از این حقیقت عریان بیاورم –
- تعریف تازه‌ای که غزل را غزل کند
سوگند می‌خورم که به قرآن! بیاورم
این عاشقانه است که هی ظالمانه بر
ابر لطیف روح تو سوهان بیاورم؟!
چکش بیاورم من و سندان بیاوری،
چکش بیاوری تو و سندان بیاورم؟!
...
آیینه شو که شکل غزل را عوض کنم
جانی به این طبیعت بی‌جان بیاورم
...
گیسوی توست عطر بهارانه‌های چای
یک استکان بریز که قندان بیاورم
قندانِ واژه‌هایِ فراموشِ بی‌غزل!
بر لب سرود بوسه و عصیان بیاورم
باور کن استواری هر عشق بوسه است
دست مرا بگیر که برهان بیاورم
حالا که چلستون غزل بیستون شده،
ویرانه را دوباره به سامان بیاورم
آه ای دليل آتشِ لب را شکوفه كن!
تا باز هم به معجزه ایمان بیاورم.