.

.
اگر چه گفته بودی پای عشقت تا ابد مَردی
ولی روزی که رفتی خواندم از چشمت، که دلسردی !

به طرزی وحشیانه عاشق زیبایی ات بودم
به جای عشق بازی، دائما بازی در آوردی

ارس می خواست در آغوش دریای تو بنشیند
ولــی با سد قهرت نقشه اش را برملا کردی !

شدم مجموعه دار درد های رایج دنیا
شدی برعکس من، میراث دارِ دردِ بی دردی …

خیانت در امانت طبق حکم شرع جایز نیست !
امانت بود عشقم در وجودت، حیف نامردی …

مرا با خاک یکسان کرده ای، ای دشمن هم خون؛
تــو را با خــاک یکسان می کنم روزی کـــه برگردی …





امیدصباغ نو