گاه گاهی که دلم تنگ شود بهرِ شما

گاه گاهی که دلم تنگ شود بهرِ شما
عادتم این شده تا رد شوم از شهرِ شما

عاشق طعنه زدن های توام طعنه بزن
عاشق دوستی و دشمنی و قهرِ شما

نوشدارو و عسل هستی و شیرین و لوند
ولی صد حیف که می نوشم از این زهرِشما

رود ودریاچه زیاد است در این شهر غریب
می نشینم سر این کوچه لبِ نهرِ شما

می چکد اشک از این دیده ی من ای گل سرخ
گاه گاهی که دلم‌ تنگ شود بهرِ شما ...