نفاق

فلسفه نفاق
دین ابزاری)
در یک کلام بایستی نفاق را حاصل ابزاری نمودن ارزشهای معنوی و فطری دانست که فطری ترین ارزشها که منشا هر ارزشی است دین خداست .

لذا ابزاری ساختن دین به مثابه اشد نفاق و مهد هرنفاق می باشد. ، رعایت حجاب

جهت جلب نظر ویژه مردان نماز خواندن جهت حلال سازی حرام، موعظه دینی جهت امرار معیشت، استفاده از الفاظ و معارف دینی جهت جلب شهرت و تدارک ریاست ، بکارگیری معانی و آیات الهی جهت توجیه و تقدیس مقاصد دنیوی و....نمونه هائی از ابزاری نمودن دین است باشد که در قرآن مذکور است.

آدمی برای امرار معیشت و ارضای نیازهای غریزی خود نیازی به دین ندارد و خداوند بدون دین و ایمان هم به همه مخلوقاتش بی منت رزق میدهد .

لذا کسی که دین را به قصد دنیا بکار می‌گیرد رزق خود را نیز به مهلکه می‌اندازد و حرام و فاسد می کند و بین خود و خدایش نفاق می اندازد و در آن خلا سقوط می‌کند .

لذا استفاده ابزاری و دنیوی از دین به مثابه غايت حماقت بشر است . و همه عذابهای اهل دین از بابت این حماقت است. کسی که دین را برای دین نخواهد، معنا را برای معنویت و ارزش را برای حق ارزش نخواهد و عفت را برای عفت و معرفت را برای حق معرفت نخواهد به نفاق مبتلا شده است .

منبع:کتاب دایرةالمعارف عرفانی جلد دوم
استاد علی اکبر خانجانی
برای دانلود رایگان کتاب اینجا کلیک کنید.
https://www.khanjany.org