خسته ام ؛ اما بخواهی تکیه گاهت می شوم

خسته ام ؛ اما بخواهی تکیه گاهت می شوم
بین تنهایی آدم ها پناهت مــی شوم
یک شب از دنیا به عشقت دست ِ خود را می کشم
 در هــوای خانه ای تاریک ، ماهت می شوم
تا نگــاهم می کنی ... از شوق ، می ریزد دلم
 خیــره در آئینه ی چشم سیاهت مـی شوم
با تـو دنیا تیره و تاریک هم باشد خـوش است
 تــو فقط عاشق بمان ؛ فانوس ِ راهت می شوم
گاه ابرم ، گاه باران ، گاه شیرین ، گاه تلخ
 همـدم حال و هـوای گاه گاهت مــی شوم
 بی تـو مردن ، آخرین درد ِ من از این لحظه هاست
 در کنـار تو شبی از مــرگ ، راحت مـی شوم..