...

بچه ها مرسی که حمایتم میکنین تو زندگیم واقعا کسی به جز شماها حمایتم نمیکنه
من حالم خوب نیست و چند وقت ممکنه فعالیتام کم بشه نمیدونم چن وقت ینی چقد ممکنه یه روز باشه یه هفته نمیدونم واقعا
شما ببخشید اگه کم کاری کردم یا چیزی واقعا دیگه نمیتونم بیشتر از این تحمل کنم از همه طرف داره بهم فشار میاد همه طرف
خب همه سختیایی تو زندگیشون دارن که از نظر بقیه چرت و پرت میاد و من دقیقا همون آدمم من کسی بودم که موقع فوت کردن شمع تولد 13 سالگیم بزرگ شدم نمیدونستم که اگه میدونستم اون شب حداقل گوشیمو روشن نمیکردم شاید اگه اونروز مدرسه نمیرفتم هیچوقت به اون پیام نمیدادم... اونروز باهاش حرف نمیزدم یا اصلا شاید اگه تلاش نمیکردم بیام این دبیرستان بچه بهتری بودم و مامانم و بابام ازم راضی تر بودن... شاید آدم بهتری واسه خودم بودم و هیچوقت گریه نمیکردم و الان آدم خوشحالتری بودم واقعیتش من کل زندگیمو اشتباه کردم و واقعا هیچوقت نفهمیدم واسه چی به دنیا اومدم واقعا کاشکی یکی دیگه به جای من به دنیا اومده بود که شاید بهتر بود...
خب من برعکس رفتاری که همیشه با بقیه داشتم اونا...
همیشه به خودم میگفتم بالاخره یروزیم نوبت تو میشه ولی خب نه به این زودی...
شاید تو زندگی بعدیم خوشحالتر باشم... شاید بقیه منو دوس داشته باشن شاید باهام خوب رفتار کنن شاید بفهمن منم آدمم شاید درکم کنن شاید ازم ایراد نگیرن...
ولی قطعا تو این زندگی نه...
کاش میمردم کاش به جای همه اونایی که مردن من میمردم... چون اونا باارزش تر از وجود من بودن...
ولی من هیچوقت نتونستم بفهمم کسی کاملا ازم راضیه حتی خودم...
راستش خیلی برام همچی سخته همچیز...
قلبم به معنای واقعی درد میکنه حس میکنم واقعا یه کاری به یکی کردم که الان اینجوریم ولی نه...
ولی من همیشه حمایتتون میکنم:))