کاشکی بمیرم

کاشکی بمیرم
اصلا چرا من خود واقعیمم
امروز یه اتفاقی افتاد که فهمیدم دلقک بودن هیچوقت به نفع خودم نبوده..انگار واقعا به دردی نمیخورم
اینکه خودم واقعیم باشم احمقانست

چسناله نی حقیقته
دقیقا شبیه یه دلقک میمونم..همه وقتی پیشم میان که نیاز به خندیدن داشته باشن..همیشه به سود اونا بوده نه من
اینکه خودم باشم مثل این میمونه که بین همه ی پروانه ها کبوتر باشم..مسخرست که همیشه فکر میکردم خندوندن بقیه خوبه
اتفاقا برعکس..واسه اونا خوب بوده نه من..دیگه دوستامو از دست دادن شده کار خودم..چون مسخره بازی درمیارم و اونا رابطشونو ما من قطع میکنن
نمیفهمم چرا همش به کارام ادامه میدم..اینکه یهو همه ی کلاس بهم بخنده اصلا چه سودی برام داره؟
دیگه نمیخوام خود واقعیم باشم.
هیچکس این پستو تا آخر نمیخونه..چون بنظر همه من احمقم
هزار لعنت بر خودم