و همه شو دو خيالت می زنم دم

و همه شو دو خيالت می زنم دم

روز که موه نی ديارت نه می کشم غم

يه شويی نيمه شويی نيمه دوشوگار

دل گريبونم گرت سی دينه يار

نوه دارونه شوگار چه مجاله

دلکم چی دل صوفی ميل رته داره

ا ماهه رو بو و قاصد بو و افتاو

زيتری شعله بکش سی منه بی خواو

ا و دل داری که ميل دم بکنی سرد

بنالی چی کموتر د وره درد

چشاکم خواو گرتن يارو کرده مسم

تا د خواو بيار بيم دنيا رت د دسم

ايمرو سه روزه که دوسکم نيم

ميگردم شيدا و شيدا وای بار دردم

ای روزگار ار چنينی زيتری رو

کوشتمه برف نسارو او صاعقه شو

ايمرو زه و قيم ليل و خرامان

ازگلی ون دل کلم ميزش و دامان

مه چنی که سی تونم توم بويته

و گمونه خاطرم ليوه بويته

مر تو نگتی ره نداره کمر و غاره

مريه نی سوداگری دش ميگواره

گره پانه ورزيه زه د مينه شومم

مر علی رحم بکنه سوز بکه تومم

جومکت چی پرگار داوش ميارن

حيف ايی خرمن گل طالب ندارن

شش نفر بالم گرت بردم و خلوت

ژرماری وم دن و نرخ شروت

ورکرده باد شمال دو جانب ليل

وگمونم ها يا ميکه يا ميکنه کل

روزگار چی باد و باد چی روزگاره

عمر آيم چی باد صرصر ميگواره

روزگار رت و سرم دلکم نوی شاد

عمرکم چی بای خرم می ورش باد

شوگاره و او سر ميری وارس و دردم

کل دوران که غم گرت سی آه سردم

بارونه تو نوار برف نيز پا

دوسکم سفريه خوش تک و تنيا

امشو ديم و خواو ديرجو که مردی

دشمنونت بميرن زه لم و بردی

سوخته دل بسيارن کس چی خوم نسوخته

قفسم حالی منه بازم گريخته

د حموم کرده و در طاسش و دسش

خين ناحق ميکنه چشمان مسش

کوه و کوه گشتم بو و گل نهادم

سوسنی دو اسپی کو بو گل برد ز يادم

ا دوسه تا ايسه دت ننامه

ايسکه دل دت نيمه آخر دنيامه