بی تو مهتاب شبی کوچه مرا آه کشید

بی تو مهتاب شبی کوچه مرا آه کشید...
روی دیوارهء دل عکس تورا ماه کشید....
شانه برشانه ی تو برد مرا سمت غزل....
کوچه تا آخر شب در غزلم آه کشید.....
کوچه که سنگ صبور دل ناسور من است.....

ماه من ،ناز تورا در دل این چاه کشید......
قصه ی مهر و وفا گفتم و گفتی که نگو.....
دست تقدیر مرا تا توبه ی اکراه کشید......
دور از زخم زبان باد ،گل با نمکم......
رفت و کبریت در انبار پر از کاه کشید.....
خاطرم بارور از عشق سترون شده است......
بی سبب نیست تورا اینهمه دلخواه کشید....