دیگر رسید لحظه‌ ی فردای بی علی

دیگر رسید لحظه‌ ی فردای بی علی
پوچیم و هیچ ما پس از این، (ما)ی بی علی

ای کاسه‌های شیرِ به صف ننگ بر شما
گَر از علی کنید تمنای بی علی

مُرغ از قفس پرید ندا داد جبرئیل
اینک شما و وحشتِ دنیای بی علی

قرآنِ بی علی ثمرَش ابنِ ملجم است
دارد خطر تلاوتِ هر آیه بی علی

بوی شکافِ کعبه گرفته طوافِ ما
باید گریخت وَرنَه ز هَر جای بی علی

جز یاعلی مگو و مَدد از جهان مجو
شیطان نشسته در پَسِ هر (یا) ی بی علی

با یاعلیست گَر دَمِ او زنده می کُند
بی معجزه ست هر دمِ عیسای بی علی

رَمزِ شکافِ کعبه و دریا علیست، پس
غرق است بینِ حادثه موسای بی علی

در (عین) و (لام) و (یا) همه درس ها گُمند
بیهودگیست مَشقِ الفبای بی علی

یک عده پای غیرِ علی پا گرفته اند
اسلامشان شده ست چه بی پایه بی علی

شیری که خورده اند از آن رو که نیست پاک
ازآنشان شده ست اذان های بی علی

ما را خدا ز زُهدِ ریا بی نیاز کرد
دلخوش بمان تو شیخْ به تقوای بی علی...

حافظ