بر بلندای فلک ذکر ملائک یا علی ست

بر بلندای فلک ذکر ملائک یا علی ست
هر که گوید یا علی ، در روز محشر با علی ست
در طواف کعبه گر با دیده ی دل بنگری
هر طرف آیینه ای باشد کز آن پیدا علی ست
گر خدا خوانم علی را ، کفر باشد کفر محض
به که گویم المثنای حق یکتا علی ست
ای یهودی ، ای مسیحی ، ای مسلمان ، ای فلان !
رکن کعبه ، چلچراغ مسجد الاقصی علی ست
در شب معراج احمد نور از لب نور بود
دید در افلاک ، ماه لیله الاسرا علی ست
مردگان دم می گرفتند ز عیسای مسیح
غافل از آن که مسیحای دو صد عیسی علی ست
اوست سرّ اسم اعظم ، واقف است او بر امور
راز پنهان در عصای پنجه ی موسی علی ست
با علی بودن علو و عزت و آزادگی ست
جبرئیل عرش را استاد بی همتا علی ست
خواستگاران فراوان داشت دخت مصطفی
از خدا دستور آمد همسر زهرا علی ست
بر فراز آسمان ها هم حکومت حق اوست
حاکم و فرمانروای عالم بالا علی ست
از غدیر خم چه می دانی ؟، نمی دانی بدان
بعد پیغمبر امام و رهبر و مولا علی ست
اوست باب الله ، باب العشق ، باب المعرفت
شیعیان باب گرام زینب کبری علی ست
تا ابد پرونده ی شیعه بدون خدشه است
قاضی دیوان کیفر ، صاحب الامضاء علی ست...