برو ای یار که ترک تو ستمگر کردم

برو ای یار که ترک تو ستمگر کردم
حیف از آن عمر که در پای تو من سر کردم
عهد و پیمان تو با ما و وفا با دگران
ساده دل من که قسم های تو باور کردم
به خدا کافر اگر بود به رحم آمده بود
زان همه ناله که من پیش تو کافر کردم
از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
تو بمان و دگران وای به حال دگران
شهریار*