قند عسل من غزل من گل نازم

قند عسل من غزل من گل نازم
کوته شدهٔ عمر درازم

خرم شده اکنون چمن دیگری از تو
ای ابر نباریده به صحرای نیازم

با شوق تو عالم همه سجادهٔ عشق است
آه ای دهن کوچک تو مهر نمازم

شاید که رسم با تو بدان عشق حقیقی
ابروت اگر پل زند از عشق مجازم

شاید که ازاین پس به هوای تو ببندد
از هر هوسی چشم دل وسوسه بازم

#حسین_منزوی
دیدگاه ها (۴)

. . . . قند و عسل من! «غزل» من! گل نازم!کوته شده‌ی رشته‌ی ام...

"شعر از خودم" تقدیم به عشقم (m)امان از لحظه هاي بي تو...

عباس گودرزی

برای او غزل می‌خوانم اما عشق پیدا نیستسرودوصل‌می‌خوانم ولی‌د...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط