داغ داریم نه داغی که بر آن اخم کنیم

داغ داریم نه داغی که بر آن اخم کنیم
مرگمان باد اگر شکوه ای از زخم کنیم

مرد آن است که از نسل سیاوش باشد
"عاشقی شیوه‌ی رندان بلا کش باشد "

خوب داند که به این سینه چه ها می گذرد
هر که از کوچه ی معشوقه ما می گذرد ..

مثل وقتی که دل چلچله‌ای می‌شکند
مرد هم زیر غم زلزله‌ای می‌شکند ..

به خدا بال و پرم ،بال و پرم می‌سوزد
هر قدر این ور آن ور بپرم می‌سوزد ..

بوی نارنج و حناهای نکوبیده بخیر !
که در این شهر ِ پر از دود سرم می‌سوزد

چاره‌ای نیست گلم قسمت من هم این است
دل به هر سرو قدی مـی‌سپرم می‌سوزد

الغرض از غم دنیا گله‌ای نیست عزیز !
گله‌ای هست اگر ، حوصله‌ای نیست عزیز !

یاد دادند به ما نخل ِ کمر تا نکنیم
آنچه داریم ز بیگانه تمنا نکنیم ..

داغ دیدیم شما داغ نبینبد، قبول !
تبری همنفس باغ نبینید، قبول !

هیچ جای دل آباد شما بم نشود
سایه‌ی لطف خدا از سر ما کم نشود

گاه گاهی به لب عشق صدامان بکنید
داغ دیدیم امید است دعامان بکنید ...