در پسِ این کوچه‌های مه‌گرفته، دور و تار

در پسِ این کوچه‌های مه‌گرفته، دور و تار
می‌درخشد خنده‌ای، مانندِ صبحِ بی غبار
آرمانِ سبزِ ما، آن نقطه‌ی عطفِ امید
در دلِ شب‌های سرد، رویای خورشید و سپید
نیست تنها سایه‌ای، یا خوابِ رویایی مبهم
بلکه مرهم می‌شود بر زخم‌های کهنه‌ی آدم
مثلِ باران بر کویر

مثلِ شعر روی لب
می‌شکافدپیله تاریک و سنگینِ شاپرک
دست در دستِ حقیقت، چشم در چشمِ زمان
می‌تراشد قامتی نو از دلِ این خاکِ روان
هر کجا عشقی شکفت و عدل گسترده سایه‌ای
آرمانِ سبزِ ما، پروانهاآن نقطه‌ی عطفِ امید
در دلِ شب‌های سرد، رویای چادری سفید