در پسِ این کوچه‌های مه‌گرفته، دور و تار

در پسِ این کوچه‌های مه‌گرفته، دور و تار
می‌درخشد خنده‌ای، مانندِ صبحِ بی غبار
آرمانِ سبزِ ما، آن نقطه‌ی عطفِ امید
در دلِ شب‌های سرد، رویای خورشید و سپید
نیست تنها سایه‌ای، یا خوابِ رویایی مبهم
بلکه مرهم می‌شود بر زخم‌های کهنه‌ی آدم
مثلِ باران بر کویر

مثلِ شعر روی لب
می‌شکافدپیله تاریک و سنگینِ شاپرک
دست در دستِ حقیقت، چشم در چشمِ زمان
می‌تراشد قامتی نو از دلِ این خاکِ روان
هر کجا عشقی شکفت و عدل گسترده سایه‌ای
آرمانِ سبزِ ما، پروانهاآن نقطه‌ی عطفِ امید
در دلِ شب‌های سرد، رویای چادری سفید
دیدگاه ها (۰)

در دل سکوت سنگین زمستان، آنجا که دامنه‌ی کوه‌ها در بستری از ...

ی عاشقانهگفتمش: شیرین‌ترین آواز چیست؟چشم غمگینش به‌رویم خیره...

دیگر دلتنگی هایمان مخصوص شب‌های جمعه نیست.روز به روز و لحظه ...

ای نفـس هایت همه دنیای مـن        درتپش های دلـت نجـوای مـن ...

آرزو می کنم خورشیدِ زندگی ات را پیدا کنی و تمام ثانیه هایت ا...

خورشید جاودانه‌ی من! ای بهار من!ای آخرین پیامبر روزگار من!ای...

۲۰ مهر؛ به یاد خواجه‌ی شیرازامروز، شیراز بوی گل و شراب و شعر...

🚩 روایت یک حضور | شب‌هایی که خیابان‌ها بیدارند🏴 وقتی شب از ر...

🎬 گاهی برای پیدا کردن معنا، باید کیلومترها سفر کنی و گاهی در...

### پارت دوازدهم: طوفان پیش از نبردنور کم‌نورِ چراغ‌های کافه...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط