سلام ای صاحب شأن و مدارج

سلام ای صاحب شأن و مدارج
سلام ای دختر باب الحوائج

تو روح عصمتی معصومه هستی
تو از روز ازل در دل نشستی

بهشت مطلق شهر قمی تو
دلآرام امام هشتمی تو

خلایق گرد رویت در طوافند
ملائک بر درت در اعتکافند

ز تو خورشید کسب نور کرده
ز شرمت ماه ، رخ ، مستور کرده

به سویت هر چه حاجت دار، راهیست
گدایی بر درت چون پادشاهیست

حریمت مرکز عشق دو عالم
به این گلزار دعوت کن مرا هم

دل پاک ائمه بی‌قرارت
مزار حضرت زهرا مزارت

ببین زوار قبر انورت را
که می‌جویند اینجا مادرت را

عزادارت زمین و آسمانند
غم و درد دل تو بی‌کرانند

دلت در طوس و پا در ره نهادی
برادرهای خود از دست دادی

تو درد و رنج بسیاری کشیدی
ولی روی برادر را ندیدی

چو دیدی بی‌کس و بی‌یار ماندی
غمین خود را به شهر قم رساندی

تمام شیعیان با قلب مسرور
به استقبال تو با شادی شور

به خاک مقدمت بوسه نشاندند
ز بام خانه‌ها گل می‌فشاندند

ندیدی تو یقین در آن میانه
اثر از کعب نی یا تازیانه

تو دیگر سیلی کافر ندیدی
به روی نی سر دلبر ندیدی

ندیدی سنگ بر پیشانی‌اش را
به روی نیزه قرآن‌خوانی‌اش را

ندیدی گریه‌های دختران را
ندیدی سنگ‌بازی با سران را

ندیدی همنوا با آه و ناله
به زیر دست و پا طفل سه‌ساله

اگر چه غصه و غم کم ندیدی
نگاه تلخ نا محرم ندیدی

الا ای چهره‌ات ماه منیرم
برای عمه‌ات زینب بمیرم