بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
خودناباوری، غریبه پرستی و ترجیح کفار، روحیه و اخلاق القایی شیاطین می‌باشد!
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَنْ يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا - آیا ندیده‌ای کسانی را که می‌پندارند به آنچه به سوی تو نازل شده و به آنچه پیش از تو نازل گردیده ایمان آورده‌اند، با این همه می‌ خواهند داوری میان خود را به سوی طاغوت‌ ببرند، با آنکه قطعا فرمان یافته‌اند که بدان کفر ورزند؛ ولى شیطان می‌خواهد آنان را به گمراهی دوری دراندازد.(سوره نساء آیه 60)
ذلّت، خود ناباوری، خود تحقیری، خود زنی، و بیگانه دوستی، و غریبه پرستی!
اگر چه این آیه، نسبت به همگان عمومیت دارد، اما از آنجا که بحث از حاکمیت، داوری، حُکم و طاغوت دارد، بیشتر به اخلاق سیاسی حُکام اشاره دارد؛ حاکمانی که به حسب ظاهر و ادعا، اهل کتاب و حتی مسلمان می‌باشند، برای مردم، قرآن و نهج البلاغه می‌خوانند، اما در مواضع، حاکمیت و داوری، کفار را برتر دانسته و ترجیح می‌دهند! این طیف از سیاسیون و حاکمان، به لحاظ شخصیتی، بسیار ذلیل بار آمده‌اند، لذا ضمن تحقیر خودشان و ملّت‌شان، همیشه کفار و نظامات طاغوتی را بزرگ می‌ دانند و جلوه می‌دهند و همیشه مترصد جلب رضایت آنان می‌باشند!