ﺑﯿﺎ ﺍﺯ ﮐﺎﺑﻮﺱ، "ﮐﺎ " ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﻢ

ﺑﯿﺎ ﺍﺯ ﮐﺎﺑﻮﺱ، "ﮐﺎ " ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﻢ
" ﺑﻮﺳـ " ـﺶ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺍﺭﺛﯿﮥ ﻟﺐ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﻥ ﺗﺎ
ﺷﺶ ﺩﺍﻧﮓِ ﺧﯿﺎﻝ ﺭﺍﺣﺖ ﺷﻮﺩ ﺍﺯ
ﺁﯾﻨﺪﮤ ﺯﻝ ﺯﺩﻥ ﻫﺎﯼ ﺩﺭ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮﻣﺎﻥ .. ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺳُﺮ ﺧﻮﺭﺩ .. ﻭ
ﮐﺎﺭﺵ ﺑﻪ ﺑﻮﺳــﻪ ﺍﯼ ﺧﺘﻢ ﻧﺸﻮﺩ ..
ﺑﯿﺎ ﺍﺯ ﮐﺎﺑﻮﺱ، "ﮐﺎ " ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺭﯾﻢ،
ﺑﮕﺬﺍﺭﯾﻢ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﻣﺎﻥ .. ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﺷﻮﺩ .. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﯿﻢ ﺍﺯ
ﻫﺠﻮﻡ ﺑﯽ ﻭﻗﻔﮥ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽ ﮐﻪ
ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺁﻏﻮﺷــﻤﺎﻥ ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ..