پَرچمی دیدَم به دستِ پَهلوانی بی بَدیل

پَرچمی دیدَم به دستِ پَهلوانی بی بَدیل

قامتِ پَرچم بلند و صاحبِ پَرچم جَمیل

لَعلِ لَـبهایش مُکَرَّم تَر زِ آبِ سَلسَبیل

پَــنجه اَژدر افـــکَن و قـــــامَت طَـــویل

گُفتمش مولا که هَستی ... ؟
گُفت فَخرِ جِبرِیل

گُفتمش نامَت بِگو ... ؟
دَرمانده ام اَجرت جَزیل ...

گُفت عَبّٰاسَم سِپَهسالار ، سُــلطانِ جَلیل

گُفتم ای بابُ الْحَوائِج دَردمَندم الْدَخیل

گفت دَرمانت برو از خواهرم زِینب(س) بگیر.