ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ

ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﯼ ﮐﻪ ﺭﺍﻣﺶ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ ،
خودی که ﺁﺭﺍﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ،
و ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ ﭘﺮﺩ ،
ﺳﻮﺍﻝ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺟﺎﻥ ﻧﻘﺎﺏ ﻫﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ،
ﺁﺳﻪ ﻣﯿﺮﻭﺩ ... ﺁﺳﻪ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ ،
ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ...!
ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻫﺎ ﺑﮕﺬﺭﻡ ،
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ ﺟﺪﯼ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﻭ ﺟﺎﺩﻩ ﺭﺍ .
و ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺧﯿﺎﻟﻢ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻨﯽ ﺑﻮﺩﻧﻢ ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺎﺷﺪ ،
ﮐﻪ ﺑﻪ ﺁﺑﺮﻭﯼ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺣﻢ ﻧﮑﻨﻢ ،

ﻣﯿﺘﺮﺳﻢ ﺍﺯ این ﺷﺐ ﻫﺎﯼ ﺁﺭﺍﻣﻢ ...