هیچ نوشدارویی شگفت تر از عشق نیست...

هیچ نوشدارویی شگفت تر از عشق نیست...

نوش داروی عشق در دستانِ اوست...

او که نامش خداوند است...

من!

برای هر که نویسم...

به تو می رسد آخر!...

پروردگارا!

چه آرامشِ بهشت گونه ای دارند...

لحظه هایی که سرشارند از تو...

خدایا!

تو پناهِ منی وقتی راهها

با همه وسعتشان تنگ می شوند...

این دم ِ مستی ساز توست...

که تا واحه های بی نشان عشقم می رساند...

ای لطیف ترین آرامشِ هستی...

تکرارِ نامِ مقدست

بی قراریِ وجودم را به آرامشی بهشتی بدل می کند...

ای مهربان ترین ، مهربانان