* دروصف عشقم: حضرتِ خضرِ نبی ع*

* دروصف عشقم: حضرتِ خضرِ نبی ع*

چون که شد خضرِ نبی دلدارم .
برسرم مرغِ همایون دارم .

دل سپردم , به صفایِ قدم اش .
نقطه ای در یَمِ آن پرگارم .

ای گُلِ سرسبدِ عشق , ببین .
جانبِ گلشنِ تو , رهوارم .

طبعِ شعرم , چو قلمفرسا شد .
گوهری , در صدفِ اشعارم .

جمکران رفتم و شد مسجدِ تو .
زینت و زیورِ این گفتارم .

دُرِِّ مکنونی و هم گنجِ وفا .
سیّد و سرور و هم سالارم .

در رگستانِ دلم جوشانی .
چون از این عطرِ تو , من عطّارم .

تو که از عشقِ خدا مشحونی .
منهم از عشقِ شما سرشارم .

چهره بگشا به من ای دلبرِ حق .
فرشِ راهت بُوَد این ابصارم .

در رهِ شاعری و بحرِ سخن .
از عطاهایِ تو برخوردارم .

کاش یک بوسه یِ جانانه عظیم .
از گلستانِ رخ اش بردارم .
==================
شاعر و دلداده بر حضرتِ خضرِنبی ع
عبدالعظیم عربی از ماهشهر و سربندر.