ریشهء جشن سده و قیام کاوهء آهنگر برپَدِ (علیه) ضحاک مار بدوش
ریشهء جشن سده و قیام کاوهء آهنگر برپَدِ (علیه) ضحاک مار بدوش (ویرایش 2)
___________________________________________________
جشن سده ، که جشن پیروزی ایرانیان بر «ضحاک مار به دوش» است ، کهن ترین جشن «ایرانیان» است . «کاوه آهنگر» و «فریدون» که بر آن شده بودند تا «ضحاک مار به دوش» را نابود کنند ؛ دریافتند که مردم شهرها و روستاهای نزدیک کاخ ضحاک ، باید همگاهانه (همزمان) تازش خود بسوی کاخ ضحاک را آغاز کنند . پس راهکاری را برگزیدند ، و آنرا تنها به آگاهی فرماندهان شهرها و روستاها رساندند ، بگونه ای که حتی مردم نیز نتوانستند از این راهکار آگاه شوند . این راهکار این بود که هنگامیکه گاه (زمان) تازش فرا رسید ، در جایگاهی که کاوه و فریدون در آن بودند ، آتش بسیار بزرگی برپا شود ، تا دیگر شهرها و روستاها ، با دیدن این آتش دریابند که « گاه (زمان) تازش همگاهانه (همزمان)» فرا رسیده است . برپایهء این راهکار ، هریک از فرماندهان شهرها و روستاها ، روزها پیش از آغاز تازش ، در بلندترین جای پیرامونی (اطراف) شهر یا روستای خود ، با یک پنهانکاری بسیار سخت (شدید) ، کُپهء بزرگی از هیزم را آماده کردند ، بگونه ای که حتی مردم نیز ، از برپا شدن این کِپه‌های هیزم آگاه نشدند . بر پایهء این راهکار ، نزدیکترین روستا یا شهر به جایگاهِ فرماندهی ، می باید که با دیدن آتش «کاوه و فریدون» ، کُپهء هیزم خود را آتش بزند ، و به پیدرپیگی (بترتیب) ، روستاها و شهرهای نزدیک به خود را از فرا رسیدن گاه (زمان) تازش ، آگاه سازند . به همین روش ، همهء شهرها و روستاها توانستند همگاهانه بسوی کاخ ضحاک بتازند ، و او را نابود کنند.
پس از بدست آمدن پیروزی بر ضحاک ، فریدون شاه ، «روز آبان از ماه بهمن» (دهم بهمن) را به سرنام (به عنوان) روز جشن این پیروزی برگزید ؛ و پایه گزارد (مقرر کرد) که همه ساله در این روز ، همهء مردم ایران ، در پیرامونی (اطراف) روستاها یا شهرهای خود ، آتش بزرگی را برپا کنند ، و پیروزی بر «ضحاک مار به دوش» را جشن بگیرند . در پایان این نوشتاره باید گفت که ، این روش «آگاهی رسانی با آتش» را باید «نخستین سامانهء (سیستم) پیامرسان» جهان نامگذاری کرد . همچنین باید بگویم که چکیدهء این داستان را ابوریحان بیرونی در دو نوشتار (کتاب) خودش بنام های «التفهیم» و «آثارالباقیه» ، آورده است . همچنین باید گفت که بر پایهء نوشتارهای کهنی همچون اوستا ، میتوان دریافت که ضحاک ، به شایدگی (احتمال) فراوان ، یک پادشاه ستمگر بنام «سامسی دیتانا» بوده است که در سال 1530 پیشازادروز (قبل‌میلاد) ، از نیاکان کرمانشاهیان امروز ، که «کاسیان» نام داشتند ، شکست خورد ، و به فرمانروائی او بر «سومریان ایرانی تبار» ، پایان داده شد.
___________________________________________________
جشن سده ، که جشن پیروزی ایرانیان بر «ضحاک مار به دوش» است ، کهن ترین جشن «ایرانیان» است . «کاوه آهنگر» و «فریدون» که بر آن شده بودند تا «ضحاک مار به دوش» را نابود کنند ؛ دریافتند که مردم شهرها و روستاهای نزدیک کاخ ضحاک ، باید همگاهانه (همزمان) تازش خود بسوی کاخ ضحاک را آغاز کنند . پس راهکاری را برگزیدند ، و آنرا تنها به آگاهی فرماندهان شهرها و روستاها رساندند ، بگونه ای که حتی مردم نیز نتوانستند از این راهکار آگاه شوند . این راهکار این بود که هنگامیکه گاه (زمان) تازش فرا رسید ، در جایگاهی که کاوه و فریدون در آن بودند ، آتش بسیار بزرگی برپا شود ، تا دیگر شهرها و روستاها ، با دیدن این آتش دریابند که « گاه (زمان) تازش همگاهانه (همزمان)» فرا رسیده است . برپایهء این راهکار ، هریک از فرماندهان شهرها و روستاها ، روزها پیش از آغاز تازش ، در بلندترین جای پیرامونی (اطراف) شهر یا روستای خود ، با یک پنهانکاری بسیار سخت (شدید) ، کُپهء بزرگی از هیزم را آماده کردند ، بگونه ای که حتی مردم نیز ، از برپا شدن این کِپه‌های هیزم آگاه نشدند . بر پایهء این راهکار ، نزدیکترین روستا یا شهر به جایگاهِ فرماندهی ، می باید که با دیدن آتش «کاوه و فریدون» ، کُپهء هیزم خود را آتش بزند ، و به پیدرپیگی (بترتیب) ، روستاها و شهرهای نزدیک به خود را از فرا رسیدن گاه (زمان) تازش ، آگاه سازند . به همین روش ، همهء شهرها و روستاها توانستند همگاهانه بسوی کاخ ضحاک بتازند ، و او را نابود کنند.
پس از بدست آمدن پیروزی بر ضحاک ، فریدون شاه ، «روز آبان از ماه بهمن» (دهم بهمن) را به سرنام (به عنوان) روز جشن این پیروزی برگزید ؛ و پایه گزارد (مقرر کرد) که همه ساله در این روز ، همهء مردم ایران ، در پیرامونی (اطراف) روستاها یا شهرهای خود ، آتش بزرگی را برپا کنند ، و پیروزی بر «ضحاک مار به دوش» را جشن بگیرند . در پایان این نوشتاره باید گفت که ، این روش «آگاهی رسانی با آتش» را باید «نخستین سامانهء (سیستم) پیامرسان» جهان نامگذاری کرد . همچنین باید بگویم که چکیدهء این داستان را ابوریحان بیرونی در دو نوشتار (کتاب) خودش بنام های «التفهیم» و «آثارالباقیه» ، آورده است . همچنین باید گفت که بر پایهء نوشتارهای کهنی همچون اوستا ، میتوان دریافت که ضحاک ، به شایدگی (احتمال) فراوان ، یک پادشاه ستمگر بنام «سامسی دیتانا» بوده است که در سال 1530 پیشازادروز (قبل‌میلاد) ، از نیاکان کرمانشاهیان امروز ، که «کاسیان» نام داشتند ، شکست خورد ، و به فرمانروائی او بر «سومریان ایرانی تبار» ، پایان داده شد.
- ۳.۶k
- ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۱
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
