وم ه ات دم اری داری م

ﺑﻪ ﮐﺪوم ﺑﻨﺪه ات ﺑﺪ ﮐﺮدم ﮐﻪ اﯾﻨﺠﻮری داری ﺑﺎﻫﺎم ﺗﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ از اﯾﻨﮑﻪ دارم از ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ دق ﻣﯽ ﮐﻨﻢ؟ ﻧﮑﻨﻪ ﺗﻮ ﻫﻢ آرزوی دﯾﺪن اﺷﮑﻢ رو داری؟ ﻧﻪ ﻣﻦ ۵ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﻗﻮل دادم ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺗﻮ ﻫﻢ اﺷﮑﻢ رو ﻧﺒﯿﻨﯽ ﭘﺲ ﺑﺪون اﮔﻪ زﻧﺪﮔﯿﻤﻢ ازم ﺑﮕﯿﺮی ﺣﺎﺿﺮ ﻧﯿﺴﺘﻢ اﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰم ﯾﻪ ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ ﯾﻪ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﻣﻀﻤﻮﻧﯽ داﺷﺖ ﭼﯽ ﺑﻮد؟آﻫﺎن ﯾﺎدم اوﻣﺪ

» زاﻧﻮ ﻧﻤﯽ زﻧﻢ ﺣﺘﯽ اﮔﺮﺳﻘﻒ آﺳﻤﺎن ﮐﻮﺗﺎه ﺗﺮ از ﻗﺪ ﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ زاﻧﻮ ﻧﻤﯽ زﻧﻢ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ ﺗﻤﺎم ﻣﺮدم دﻧﯿﺎ روی زاﻧﻮﻫﺎﯾﺸﺎن راه ﺑﺮوﻧﺪ زاﻧﻮ ﻧﻤﯽ زﻧﻢ ﺣﺘﯽ اﮔﺮ زاﻧﻮ زدن ﻣﺪ ﺳﺎل ﺑﺎﺷﺪ« آره ﻣﻦ ﻧﻪ اﺷﮏ ﻣﯽ رﯾﺰم ﻧﻪ زاﻧﻮ ﻣﯽ زﻧﻢ اﯾﻨﻮ ﯾﺎدت ﺑﺎﺷﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﯾﺎدﺷﻮن ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺮﻧﯿﺎ زاﻧﻮ ﻧﻤﯽ زﻧﻪ ﻧﻤﯽ ذاره ﮐﺴﯽ زﻣﯿﻨﺶ ﺑﺰﻧﻪ اﻧﻘﺪر راه رﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﮐﻞ زﻣﺎن رو ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮدم ﺳﺮ ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﮐﺮدم دﻗﯿﻘﺎ روﺑﺮوی ﭘﺎرﮐﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﮔﺎﻫﯽ اوﻧﺠﺎ ﺑﺎﻓﺮزاد ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ ﻓﻀﺎی ﭘﺎرک رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﯾﺎدﻣﻪ ﯾﻪ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻮد ﭘﺸﺖ ﯾﻪ ﮐﺎج ﻧﻮﺋﻞ ﯾﻪ ﺟﺎی دﻧﺞ ﮐﻪ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﻧﻤﯽ دﯾﺪت ﺧﻮدت ﺑﻮدی و ﺧﻮدت ﺑﻪ ﺳﻤﺖ اون ﺻﻨﺪﻟﯽ رﻓﺘﻢ روش ﻧﺸﺴﺘﻢ ﯾﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻐﺾ ﺗﻤﺎم ﮔﻠﻮم رو اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮد ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪن ﺳﺨﺖ ﺷﺪ ﻣﯽ دوﻧﻢ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮدن ﺗﻮی ﻫﺮ آدﻣﯽ وﺟﻮد داره ﮐﺎش ﻣﯽ ﺷﺪ ﻟﺤﻈﻪ ای ﺳﺮم رو ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﻨﺪازم واﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰم اﻧﮕﺎر ﻋﻄﺮش ﻫﻨﻮز اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ اﻧﮕﺎر ﻫﺴﺖ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺑﺎ اﯾﻨﻬﻤﻪ دردی ﮐﻪ ازش ﮐﺸﯿﺪم ﭼﺮا ﺑﺎزم ﺗﻤﻨﺎی ﺑﻮدﻧﺶ ﻟﺤﻈﻪ ای آروﻣﻢ ﻧﻤﯽ ذاره ﻫﻤﯿﺸﻪ روی اﯾﻦ ﻧﯿﻤﮑﺖ ﻣﯽ ﻧﺸﺴﺘﯿﻢ از آﯾﻨﺪه ﺣﺮف ﻣﯽ زدﯾﻢ از ﺑﻮدن در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ راﺳﺘﯽ ﭼﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﯾﻬﻮ ﺑﻪ اﯾﻨﺠﺎی ﻗﺼﻪ رﺳﯿﺪم ﻫﻪ ﻗﺼﻪ آره ﮐﻢ از ﻗﺼﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﭼﻮن ﻫﺮﮐﯽ ﺑﺸﻨﻮه ﺷﺎﯾﺪ ﺑﺎورش ﻧﺸﻪ ﯾﻪ دﺧﺘﺮ اﻧﻘﺪر درد رو ﯾﻪ ﺟﺎ ﺑﺎﺧﻮدش داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺒﺘﺮ ﻧﮕﺎه ﻣﯽ ﮐﻨﻢ درﺳﺖ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻮش ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اوﻣﺪم ﭘﺪرم ارﺗﺸﯽ ﺑﻮد وﻣﺎدرم ﺧﺎﻧﻪ دار ﻫﺮدو ﺷﯿﺮازی ﺑﻮدن اﻣﺎﭘﺪرﺑﺰرگ ﺷﺪه ﺗﻬﺮان ﺑﻮد ﺧﻮﻧﻪ ای ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻮش ﺑﻪ دﻧﯿﺎ اوﻣﺪم ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻨﺸﯽ ه دﻧﺒﺎل ﺧﻮدش داﺷﺖ ﭼﻮن ﻣﺎدرم رو ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﻢ ﺑﺮای ﭘﺪرم اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮده ﺑﻮدﻋﻤﻪ ﻫﺎم از اﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ اﺻﻼ راﺿﯽ ﻧﺒﻮدن ﺧﺐ ﻫﺮﮐﺪوم ﺑﺮای ﯾﻪ دوﻧﻪ ﺑﺮادرﺷﻮن ﯾﻪ ﻧﻘﺸﻪ ای داﺷﺘﻦ ﻋﻤﻪ ﺑﺰرﮔﻢ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ دﺧﺘﺮ


https://98iia.com/%d8%af%d8%a7%d9%86%d9%84%d9%88%d8%af-%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b3%db%8c%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d9%88%d8%b4%d9%86-%d9%86%d9%88%d8%af%d9%87%d8%b4%d8%aa%db%8c%d8%a7/