بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت دوم :
چون اگر خدای ناکرده کسی در این ایام خود را آزاد نکند، همیشه برده است؛ و انسان برده بدهکار را به گرو می‌گیرند. اگر کسی بدهکار بود، حق خدا را اداء نکرد، مدیون را گرو می گیرند.‌
گرو بودن جان انسان گنهکار در بند اعمال خود :اینکه در قرآن فرمود: كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ - هر کسی در گرو دست آورده های خویش است،(سوره مدثر آیه 38)
كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ - هر انسانی در گرو اعمال خویش است.(سوره طور بخشی از آیه 21)
مرهون بودن،مال مدیون‌ ها ست. و در جریان دین عادی و مالی، ملک را رهن می‌گیرند، ولی در مسائل اعتقادی و اخلاقی خود انسان را به گرو می‌گیرند. اگر کسی حق خدا را اداء نکرد، خود آن شخص را به گرو می‌گیرند. او در بند است و آزاد نیست تا حق را اداء کند. و در خطبه نورانی رسول گرامی (ص) آمده است که: إنَّ أنفُسَکُم مَرهونَةٌ بِأَعمالِکُم فَفُکّوها بِاستِغفارِکُم- (خطبه شعبانیه پیامبر(ص)). یعنی شما که گناه کردید، بدهکارید؛ مدیون باید رهن بدهد، و خدا خود شما را گرو می گیرد، شما دربندید؛ در ماه مبارک رمضان با استغفار، خود را آزاد کنید.
اشراف مقربان بر احرار -این توسل به قرآن و عترت برای آزادسازی خود ماست که بشویم جزو احرار. از آن به بعد هم مراحل فراوانی در پیش هست. اگر آزاد شدیم، تازه می‌شویم اصحاب یمین! از صحاب یمین تا مقربین شدن فاصله فراوان است. كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ - هر کسی در گرو دست آورده های خویش است.(سوره مدثر آیه 38)
الا اصحاب الیمین (وسائل الشیعه/10/413 )آنها که اصحاب میمنت‌اند، کارشان میمون و مبارک است، شر و فساد و فتنه‌ای در گفتار و رفتار و نوشتار آنها نیست، آنها آزادند، جزو احرارند. ولی بین آنها و بین مقربین فاصله فراوان است.آنها تحت اشراف مقربانند؛ هر کاری بکنند، مقربان می‌ بینند. إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ - که این سبک مغزان درباره نیکان می پندارند بلکه پرونده نیکان در علیّین است.(سوره مطففین آیه 18)
وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ - تو چه می دانی علیّین چیست؟(سوره مطففین آیه 19)
كِتَابٌ مَرْقُومٌ - قضا و سرنوشتی حتمی برای خائنان است.(سوره مطففین آیه 9)
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ -مقربان آن را مشاهده می کنند. (سوره مطففین آیه 21)
نامه اعمال ابرار تحت اشراف و اشراق مقربان است. مقربان درجات والایی دارند که ابرار فاقد آن درجاتند.
توسل به قرآن و عترت در شب قدر :ما تلاش و کوشش‌مان در این شب باید این باشد که خود را جزو احرار و آزاد مردان عالم بکنیم و بشویم (ادامه دارد...)