انسان ها در حال کوچک شدن هستند

55 میلیون سال پیش، اسب های اولیه دوره آتروفی تغییرات بدنی را پشت سر گذاشتند. ما انسان ها ممکن است توسط یک عامل غیرقابل تصور وارد آن مرحله شویم. این استدلال پروفسور استیو بروسات، دیرینه شناس از دانشگاه ادینبورگ (اسکاتلند - انگلستان) است. او و همکارانش با تکیه بر مجموعه‌ای از مطالعات فسیل‌های حیوانات مختلف، به ارائه بینشی درباره نحوه تغییر گونه‌ها از جمله انسان‌ها برای بقا در دوره‌های تغییر کمک کرده‌اند.
پروفسور بروسات موقعیت بالقوه انسان را به اسب‌های اولیه تشبیه می‌کند که با افزایش دما در حدود 55 میلیون سال پیش، از نظر اندازه بدن کوچک‌تر شدند، دوره‌ای که به نام حداکثر حرارتی ائوسن پالئوسن شناخته می‌شود. این پدیده همچنین زمانی مشاهده می‌شود که فسیل‌های برخی از گونه‌های انسان باستانی با شرایط زندگی مرتبط می‌شوند، به عنوان مثال Homo floresiensis یا «هابیت» که زمانی در جزیره فلورس در اندونزی امروزی زندگی می‌کرد، تصور می‌شود ده‌ها نفر منقرض شده‌اند.

میلیون ها سال پیش پروفسور بروسات در کتاب «ظهور و سلطنت پستانداران» می‌نویسد که امروزه حیوانات در مناطق گرم‌تر کره زمین اغلب کوچک‌تر از حیوانات در مناطق سرد هستند، یک اصل اکولوژیکی که به «قانون برگمان» معروف است. در تحلیلی که آن اشاره کرد، می‌گوید: «دلیل آن کاملاً مشخص نیست، اما احتمالاً تا حدودی به این دلیل است که حیوانات کوچک‌تر سطح کمتری دارند و بنابراین بهتر می‌توانند گرمای اضافی را دفع کنند». یافته های فوق بار دیگر به مردم در مورد تغییرات عمیق و نگران کننده در تمام بشریت و موجودات کره زمین قبل از بحران آب و هوا ناشی از انسان هشدار می دهد. در یک مطالعه اخیر، یک تیم بین المللی از دانشمندان به رهبری دکتر مانوئل ویل از گروه بوم شناسی ماقبل تاریخ و کواترنر دانشگاه توبینگن آلمان، بقایای انسان را برای میلیون ها سال مطالعه کردند، همچنین نشان دادند که دما یک پیش بینی کننده اصلی اندازه بدن است.