ﺳﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻮﮎ ﮐﻦ ﺍﻣﺸﺐ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺧﺎﻃﺮﻡ

ﺳﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻮﮎ ﮐﻦ ﺍﻣﺸﺐ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺧﺎﻃﺮﻡ
ﺯﺧﻢ ﺑﺮ ﺟﺎﻧﻢ ﺑﺰﻥ ، ﺗﺎ ﭘﺎی ﺟﺎﻥ ﻫﻢ ﺣﺎﺿﺮﻡ

نغمه ی ﻏﻤﻨﺎﮎ ﺗﺎﺭﺕ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺣﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮﯾﺴﺖ
ﻓﮑﺮ ﻏﻢ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﮑﻦ ، ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﺎﻫﺮﻡ

ﺑﺎﻃﻨﻢ ﺩﺭﯾﺎی ﻃﻮﻓﺎنی ﺳﺖ ﺑﺎ ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺑﻐﺾ
ﮔﻮﻝ ﭼﺸﻤﻢ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺭ ، ﺑﮕﺬﺭ ﺗﻮ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮﻡ

ﺍﻣﺸﺐ ﺍﺯ ﺩﯾﻮﺍنگی ﺭﻧﮓ ﺟﻨﻮﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﺩﻟﻢ
ﺑﯿﻦ ﻣﺠﻨﻮﻥ ﻫﺎی ﻋﺎﻟﻢ ﮔﻮنه ای ﺑﺲ ﻧﺎﺩﺭﻡ

ﺑﺎ ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎﺯ ﻭ ﻫﻤﯿﻦ ﺍﺑﯿﺎﺕ ﺟﺎﺩﻭ می ﮐﻨﻢ
ﻫﺮ که ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻣﺮﺍ ﮔﻮﯾﺪ که ﺷﺎﯾﺪ ﺳﺎﺣﺮﻡ

ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﺗﺎﺭﺕ ﺍﮐﻨﻮﻥ ، صحبتی ﺑﺎ ﻣﻦ ﺑﮑﻦ
ﭘﺎﺳﺨﺖ ﺭﺍ ﺷﻌﺮ میﮔﻮﯾﻢ ﮐﻨﺎﺭﺕ ﺷﺎﻋﺮﻡ

ﮐﺎﺭﻣﺎﻥ ﺁﺧﺮ به مستی میﺭﺳﺪ ﺍﺯ ﺳﻮﺯ ﻋﺸﻖ
ﮔﺮچه ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﺨﻮﺩﻡ ﺍﻣﺸﺐ ﭘﺮﯾﺸﺎﻥ ﺧﺎﻃﺮﻡ