کاش آدم ها کمی بیشتر مرا می فهمیدند

کاش آدم ها کمی بیشتر مرا می فهمیدند
خیلی از آنها بی آنکه من بخواهم به زندگیم پا گذاشتندوزمانی که خواستم بمانند مرا ترک کردند!
می گویند مغروری! نمیدانند غرورپوششی است برای پنهان کردن زخمهای درونم....
می گویند ساده ای! چون یاد گرفته ام بی توقع دوست بدارم و بی منت ببخشم....
می گویند ساکتی! نمی دانند نگاه خسته من گوش خراش تر از هر فریادی ست...
می گویند سردی!نمی دانند گرمای محبتم را به دست دیگران بخشیدم ودرآخر خودم از سردی رفتار آنها یخ زدم...
کاش آدمها می فهمیدند..
اگر زودتر ازآنها دلبسته شدم،
اگر بیشتر از آنها محبت میکنم،
واگر به روی آدمها لبخند میزنم،
اگر زودتر از آنها دلم ترک بر می دارد،
اگر کمی بیشترازآنها اشک میریزم وسخت ترازآنها فراموش می کنم.
به خاطر این است که نیاموخته ام...