سری جدید

🌙 سِریِ جدید
۱۱۴ اصلِ عدالت و انتظار
۳۱. انتظار، تمرینِ عدالت در کوچک‌ترین رفتارهای روزمره است؛ از حقِ یک انسان تا حقِ یک ملت.
۳۲. منتظرِ واقعی، پیش از اصلاحِ جهان، خویش را اصلاح می‌کند؛ زیرا بی‌نظم، نظم نمی‌آفریند.
۳۳. انتظار، ایمان به وعده‌ای الهی است؛ وعده‌ای که با صبر و عمل به حقیقت نزدیک می‌شود.
۳۴. جامعهٔ منتظر، جامعهٔ بیدار است؛ در آن، ظلم هرگز عادی نمی‌شود.
۳۵. انتظار، امیدِ فعال است؛ امیدی که با کار، دانش و اخلاق، آینده را می‌سازد.
۳۶. منتظر، عدالت را تنها مطالبه نمی‌کند؛ خود نخستین عاملِ برپاییِ آن می‌شود.
۳۷. انتظار یعنی حفظِ کرامتِ انسان؛ هیچ جامعه‌ای با تحقیرِ انسان‌ها به عدالت نمی‌رسد.
۳۸. منتظرِ حقیقی، در تاریکی‌ها چراغِ امید می‌افروزد؛ زیرا می‌داند سپیده نزدیک است.
۳۹. انتظار، پیوندِ ایمان و مسئولیت است؛ ایمانی که به عمل تبدیل نشود، انتظار نیست.
۴۰. منتظران، سازندگانِ فردای عدالت‌اند؛ هر قدمِ درست، گامی به سوی آن وعدهٔ بزرگ است.
✍️ به قلم: بهرام محمدی | DBA
🏛 دکترینِ حَـد | اتاقِ استراتژیِ «حق» (نه قدرت)
📌 @bmlimit

https://eitaa.com/joinchat/642450909Ce319377bb6