ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺁﻥ ﺷﺐ ﻫﺎ

ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺁﻥ ﺷﺐ ﻫﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻛﻢ ﺑﻮﺩ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ ﺁﻥ ﺟﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﭘﺮﺳﻪ ﺯﺩﻥ ﺧﻮﺏ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﻭ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻞ ﺩﺭﻳﺎ
ﻛﻨﺎﺭ ﺗﻮ ﻫﻤﮥ ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺎﻯ ﻫﺮ ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﻛﻪ ﻣﻰ ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻪ ﺧﻮﺵ ﺑﻮﺩ ﺩﻳﺪﻥ ﻓﺮﺩﺍ
ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻫﻢ ﻭ ﻫﻢ ﺭﺩﭘﺎ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺯ ، ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻗﻴﻘﻪ ﻫﺎ ﻫﻢ ﭘﺎ
ﺧﻼﺻﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﭼﻘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺗﻤﺎﺷﺎﻳﻰ
ﻏﺮﻭﺏ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺷﺐ ﺯﻳﺒﺎ
...
ﻧﮕﺎﻩ ﻛﺮﺩﻡ :
ﻧﺎﮔﺎﻩ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮﺩ ﮔﺬﺷﺖ ...
ﮔﺬﺷﺖ "ﺑﺎ ﺗﻮ" ﻭ ﺍﻓﺴﻮﺱ " ﺑﻰ ﺗﻮ " ﺍﻡ ﺣﺎﻻ
...
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻛﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻴﻦ ﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺟﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻰ ﺗﻮ ﺩﻟﻢ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﺷﺐ ﻫﺎ ...