به جایی رسیدم که دیگه خیلی چیزا واسم مهم

بــه جـایــی رسـیـدم کـه دیـگـه خـیـلـی چـیـزا واسـم مـهم نـیـسـت
جـایـی کـه وقـتـی یـکـی دلـمـو مـی شـکـنـه مـثل آب خـوردن مـیـذارمـش کـنـار
جـایــی کـه بـا دیـدن بـی مـعرفـتـیـا فـقـط مـیـگـم "بـه درکـ"
دیـگـه نـه از اومـدن کـسـی ذوق زده مـیشــم نـه از رفـتـن کـسـی نـاراحـت کـه بـخـوام نـازشـو بـخــرم بـرگـرده...
بــی احـسـاس نـبـودم یــه کـسـانی اومــدن تـو زنـدگـیــم کــه یــه ســری بــاورهــامـو از بـیــن بـردن هـمـونـایی کــه گـفـتـن"تـو واســه ایـن دنـیـا زیـادی خــوبـی"
دیکـــه آبــی پـشـتـ ســر کـســی نمــی ریـزم کــه برگــرده ... هــر کــی رفـت "بــه سـلامـت...