می شنوی؟

می شنوی؟
صدایت می کند ؛
بنده ی من !
دلت گرفته؟
از قلب کوچک تو تا من یک راه مستقیم است
تو فقط مرا بخوان !
بنده ی من !
دلم برای اشک هایت تنگ شده
برای صدایت
دل شکسته ات
یادت هست چقدر هوایت را داشتم؟!
اما تو رفیق نیمه راه بودی
اشکالی ندارد
آخر تو که غیر از من کسی را نداری
دستت را به من بده
مرا بخوان ... !!

گاهی خدا هم دلش لک می زند برای چند کلمه درد دل
و حالا تو را به یک میهمانی دعوت کرده
کنج کافه دنج دلت
یک طرف تو باشی و یک طرف خدا
کاش قدر بدانیم...